Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012

Αν τα κόμματα του μνημονίου ξεπουλούν το λαό, η αριστερά του κοινοβουλίου τον προδίδει.

70 χρόνια μετά την ίδρυση του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ...

Αναδημοσίευση με μικρές παραλλαγές από: http://panospirin.com

Ο πρωθυπουργός προκηρύσσει δημοψήφισμα “για να μιλήσει ο λαός” και να πει αν δέχεται τη νέα δανειακή σύμβαση. Σοκαρισμένη η αξιωματική αντιπολίτευση, φοβούμενη “μήπως ο λαός ψηφίσει λάθος” (!!!!) , σπεύδει να δηλώσει πως στηρίζει τη νέα δανειακή σύμβαση και προτρέπει τον πρωθυπουργό να μην την φέρει καν στην βουλή προς ψήφιση με  απαιτούμενη πλειοψηφία 180 , τουλάχιστον, βουλευτών! Το μόνο, που δεν μας είπε η αξιωματική αντιπολίτευση είναι γιατί θέλει να κυβερνήσει, απ’ τη στιγμή που το κυβερνητικό της πρόγραμμα φαίνεται να μην διαφοροποιείται στο ελάχιστο…
Βέβαια, από τη στιγμή που ο Α.Σαμαράς συμφώνησε με την νέα δανειακή σύμβαση, δεν υπάρχει λόγος να συμφωνήσει και ο λαός: το δημοψήφισμα αναβάλλεται. Η νέα τάση είναι η κυβέρνηση “εθνικής ενότητας”. Ποιανού έθνους και ποια ενότητα;

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2012

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

[Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Πολίτες, αρ. 34, Ιανουάριος 2012]

Γιώργος Ν. Οικονόμου

Δρ Φιλοσοφίας
oikonomouyorgos.blogspot.com

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΙΑ

ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑΣ
ΣΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

H νεοελληνική κοινωνία βρίσκεται στα πρόθυρα πλήρους καταρρεύσεως. Έχει καταστεί πλέον εμφανής η αδυναμία του κομματικού πολιτικού συστήματος στο σύνολό του να αποτρέψει την χρεοκοπία. Όχι μόνο διότι αυτό την οδήγησε στη σημερινή απελπιστική κατάσταση, αλλά και διότι αυτό την οδηγεί σε χειρότερη με την υποδούλωσή του στο ΔΝΤ και τα «Μνημόνια». Σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες επιβάλλεται να βρεθεί ένας διαφορετικός δρόμος. Για να υπάρξει όμως αυτός πρέπει πρωτίστως να κατανοηθεί στην ουσία της η χρεοκοπία και κυρίως τα αίτια που οδήγησαν σε αυτήν, διότι η κατανόηση αυτή αποτελεί μέρος του ορθού δρόμου προς την λύση.

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2012

TI ΘΑ ΕΛΕΓΕ Ο ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΕΡΑ;

 (τηςΝανάςΤραμαντζά)Σειρά Ιδέες&Θεωρίες που Διαμόρφωσαν τον Πολιτισμό





Πέμπτη, 30 Ιούνιος 2011 15:38
Cornelius_CastoriadisΟ Κορνήλιος Καστοριάδης (1922 – 1997), φιλόσοφος, οικονομολόγος και ψυχαναλυτής, υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους διανοητές του 20ου αιώνα. Διευθυντής σπουδών στη Σχολή Ανώτερων Σπουδών Κοινωνικών Επιστημών του Παρισιού από το 1979, οι απόψεις του επηρέασαν τους επαναστατικούς κύκλους της εποχής εντός και εκτός γαλλικών συνόρων. Η αναγνώριση του ιδίου όμως άργησε να έρθει, καθώς χρησιμοποιούσε διάφορα ψευδώνυμα (Pierre Chaulieu, Paul Cardan, Marc Noiraud κ.α) από το 1945 εώς το 1970. Αυτό συνέβαινε επειδή ο Καστοριάδης ζούσε υπό το φόβο της απέλασης στην Ελλάδα μέχρι το 1970, οπότε και απέκτησε τη γαλλική υπηκοότητα. Το 1989 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και το 1993 επίτιμος διδάκτορας του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης (el.wikipedia.org).
Ετερονομία - Αυτονομία κατά τον Καστοριάδη
Ο Κορνήλιος Καστοριάδης ήταν υπέρμαχος της αυτονομίας σε τέτοιο βαθμό, ώστε να τον αποκαλέσουν “φιλόσοφο της Αυτονομίας”. Θα ξεκινήσω όμως με τον ορισμό της ετερονομίας, έτσι ώστε το νόημα της αυτονομίας να γίνει απόλυτα κατανοητό.
Ετερονομία κατά τον Καστοριάδη είναι όταν η κοινωνία, στην προσπάθεια να διαφυλάξει τους θεσμούς που η ίδια έχει δημιουργήσει, φαντάζεται ότι αυτοί οι θεσμοί δεν είναι έργο ανθρώπινο, αλλά εξωκοινωνικό. Παλιότερα παρουσιαζόταν ως έργο των θεών ή του θεού, ενώ σε πιο σύγχρονες κοινωνίες η εξωκοινωνική αυτή “δύναμη” παίρνει τη μορφή των ιστορικών, των φυσικών ή των λογικών νόμων. Το αποτέλεσμα σε κάθε περίπτωση είναι να μας δημιουργείται η ψευδαίσθηση ότι αυτούς τους θεσμούς δεν μπορούμε να τους αλλάξουμε. Αυτό που σήμερα (αλλά και στη συντριπτική πλειοψηφία των κοινωνιών του παρελθόντος) επικρατεί είναι το καθεστώς της ετερονομίας (Η Δύση και Ο Τρίτος Κόσμος*).

Αντίθετα, μια αυτόνομη κοινωνία έχει συνείδηση της αυτοθέσμισής της.

Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2012

Τ έ ρ μ α




Εδώ που ανταμωθήκαμε, αδερφοί,
Δεν είναι πλατωσιά μηδέ κορφή,
μηδ' άκρα του πελάου και τ' ουρανού.
Το βάθος είναι του άσωτου κενού.

Δεν πέσαμε μονάχοι στ'αναιώνια,
σκοτάδια.Μας γκρεμίσαν τα τελώνια
της Ανομίας, οι "πρώτοι" του λαού,
κάθε λαού, καινούργιου ή παλαιού.

Ήλιος εδώ να φτάσει, ανάσ', αχός
δεν αφήνει των πλουσίων ο θεός
και στον Απάνου Κόσμο από τον Κάτου
οι βόγγοι ν'ανεβούνε ου θανάτου.

Τη σάρκα μας την σάπισε η λασπιά τους,
μα την ψυχή μας πιότερο η ψευτιά τους.
Πουλημένα κοπάδια, νύχτα-μέρα
για δικά τους πεθαίνουμε συφέρα.

Ασήμαντοι, χυδαίοι, μηδενικοί,
κάναν την οικουμένη φυλακή.
Πέτρα δεν ειν' απάνου να πατήσει
το θύμα, όσο ψηλότερα να φτύσει!

- Πως εδώθε να βγούμε; - Όχι ένας ένας !
Όλοι μαζί και μοναχός κανένας !
Σα φτασ' η εσχάτη ανάγκη να σωθείς,
ενωμένος Λαός να σηκωθείς.


(Κ.Βάρναλης, Ελεύθερος Κόσμος )