ΠΡΟΣ ΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

.....Αυτό που ζούμε και θα ζήσουμε είναι η εκδίκηση της πολιτικής πραγματικότητας, εκδίκηση λόγω της απουσίας ενδιαφέροντος για τα πολιτικά πράγματα. διότι οι Νεοέλληνες στην πλειονότητά τους δεν είναι ενεργοί πολιτικώς, δεν ασχολούνται με τα κοινά, με το κοινό συμφέρον. διότι μετατράπηκαν σε ψηφοφόρους, υπηκόους, υποτακτικούς-πελάτες των κομμάτων, σε καταναλωτές, ακροατές, τηλεθεατές, σε ιδιώτες, απομονωμένες μονάδες έγκλειστες στον δικό τους αυτιστικό μικρόκοσμο. διότι παραχώρησαν τις σημαντικώτερες υποθέσεις του κοινού συμφέροντος σε απατεώνες επαγγελματίες πολιτικούς, σε ανίκανα και διεφθαρμένα κόμματα, στο κυνικό ολιγαρχικό σύστημα, σε άθλιους γραφειοκράτες που ενδιαφέρονται μόνο για το δικό τους ατομικό και κομματικό συμφέρον. Η παρακμή και χρεοκοπία δηλώνουν με τον πιο εύγλωττο και δραματικό τρόπο ότι η πολιτική πραγματικότητα έχει καθοριστική σημασία ιδίως για τα μεσαία και κατώτερα στρώματα, τα οποία υφίστανται τις καταστροφικές συνέπειες.


Όμως η απουσία των ανθρώπων από την πολιτική δεν συνεπάγεται και την απουσία της πολιτικής από τη ζωή τους. Η αδιαφορία τους για την εξουσία δεν σημαίνει ότι και η εξουσία αδιαφορεί γι αυτούς. Αντιθέτως νομοθετεί και αποφασίζει εν ονόματί τους και εναντίον τους. Και μάλιστα όσο μεγαλύτερη είναι η αδιαφορία των ανθρώπων τόσο μεγαλύτερη είναι η αυθαιρεσία, ο αυταρχισμός, η αλαζονεία και η απληστία της εξουσίας. Άρα είναι προς το συμφέρον των ανθρώπων να ασχοληθούν έστω και τώρα με την πολιτική.Διαβαστε περισοτεραhttp://oikonomouyorgos.blogspot.gr

Ανόητε χαιρέκακε!

Ανόητε χαιρέκακε...
Στο δρόμο ακόμη 3.000 άνθρωποι.
Τέλος τα μεροκάματα για ακόμη 3.000 οικογένειες.
Λες πως σε ενοχλούσε που πλήρωνες 4€ το μήνα την ΕΡΤ στο λογαριασμό σου επειδή δεν την έβλεπες. Οπότε καλύτερα να την κλείσουν.
Για να το διευρύνω λίγο αυτό.
Κι εγώ δεν πήγα ποτέ στην Κάρπαθο αλλά τους δρόμους και από δικά μου χρήματα τους έκαναν. Να μην τους έκαναν λοιπόν αφού δεν τους είδα και ίσως να μην τους δω ποτέ.
Και το νερό που πίνει το παιδί σου στο δημόσιο σχολείο να το κόψουν.
Πληρώνεται και από μένα αλλά εγώ δεν έχω παιδί να πίνει από αυτό.
Γιατί να το πληρώνω λοιπόν;
Και τον Στρατό; Τον στρατιωτικό ποιος τον πληρώνει; Γιατί να τον πληρώνω αφού δεν είμαστε σε πόλεμο; Να τον καταργήσουν. Να τους απολύσουν όλους και άμα μας την πέσουν, βλέπουμε.
Και τους Πυροσβέστες. Να τους απολύουν το χειμώνα. Μόνο το καλοκαίρι να τους πληρώνω.
Γιατί; Άσε που άμα μένεις στην πόλη τι σε νοιάζει για το δάσος. Ας καούν όλα. Γιατί να πληρώνω κι εγώ που μένω στην πόλη;
Και το δημόσιο ιατρείο που φτιάχτηκε στη Λέρο, να μην το έκαναν ποτέ.
Αφού κι εγώ πλήρωσα γι αυτό και ίσως να μην το χρειαστώ ποτέ.
Και το σχολείο που έγινε στην Ορεστιάδα, να μην το έχτιζαν.
Γιατί να πληρώνω κι εγώ ένα σχολείο, που δεν θα δω ούτε εγώ, ούτε το παιδί μου.
Άσε που δεν έχω παιδί. Κι άμα δεν κάνω; Γιατί να πληρώνω εγώ για τις σπουδές των παιδιών;
Και το παιδί του γείτονα που σώθηκε από την άρρωστη καρδιά του στο δημόσιο νοσοκομείο;
Από τις ασφαλιστικές εισφορές που έδινα και εγώ, σώθηκε. Να μην σωζόταν.
Αφού δεν το γνώριζα και ίσως να μην το μάθω ποτέ.
Και αν σου φαίνονται υπερβολικά όλα αυτά, μην χαμογελάς γιατί είναι και αυτά στο πρόγραμμα.
Θα συμβούν και μάλιστα γρήγορα.

Η ΕΡΤ αγαπητέ χαιρέκακε δεν είναι ένα κανάλι.
Είναι άνθρωποι. Εργαζόμενοι.
Φίλοι. Γείτονες. Συμμαθητές. Γονείς. Συγγενείς.
Όπως ήταν οι χαλυβουργοί, οι εργαζόμενοι στα κλωστοϋφαντουργεία, στα ναυπηγεία,
οι χιλιάδες απολυμένοι σε ιδιωτικές εταιρίες που έκλεισαν.
Κι εσύ χαίρεσαι...
Να χαίρεσαι λοιπόν με την κατάντια σου.
Και να μην παραξενευτείς άμα αδιαφορήσω όταν απολυθείς.
Ούτε καν να διαμαρτυρηθείς.
Γιατί δεν θα αφορά εμένα η απόλυσή σου.
Δεν θα αφορά εμένα η εξόντωσή σου.

Είναι αδιανόητη η φίμωση της ΕΡΤ.
Είναι αδιανόητη αυτή η συμπεριφορά της κυβέρνησης.
Είναι αδιανόητη η δική σου απάθεια.
Είναι αδιανόητη αυτή η χαρά σου για την εξόντωση 3000 οικογενειών!
Κι όμως, εγώ δεν θα χαρώ με την δική σου εξόντωση.
Θα παλέψω για σένα ακόμη και την ώρα που εσύ χαίρεσαι με τον πόνο του άλλου.

Αλληλεγγύη στους εργαζόμενους της ΕΡΤ.
Αλληλεγγύη σε όλους τους εργαζόμενους.
Τους άνεργους, τους άστεγους.
Αλληλεγγύη σε όλους τους συνανθρώπους μας.
Κι αν δεν σε απασχολούν οι υπόλοιποι, σκέψου έστω το τομάρι σου.
Κάποια στιγμή θα χρειαστείς βοήθεια...
Ας έχεις κάπου να τη ζητήσεις...
Γιατί τότε δεν θα χαίρεσαι.

Ανόητε χαιρέκακε!

Γιάννης Κότσιρας

Το παιδαγωγείο του τζακιού

Μια πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία του Χρήστου Τσολάκη για το ρόλο της κοινωνίας και της οικογένειας στην ανάπτυξη του γλωσσικού ενστίκτου 

Μεγάλη Παρασκευή. Η εκτέλεση των 120 στο Αγρίνιο

http://agriniomemories.

             Μεγάλη Παρασκευή!
Θυσία στο βωμό της λευτεριάς της Πατρίδας. Ό,τι ιερότερο και καλλίτερο είχε ο ελληνικός λαός.
Το Αγρίνιο πρόσφερε στην ιστορία της αγωνιζόμενης Ελλάδας το ολοκαύτωμα των 120 δολοφονημένων παιδιών του. Ποιος θα μπορέσει ποτέ να περιγράψει σ" όλη της την έκταση, τη φρίκη της ημέρας; Διαβάστε εδώ απλές αφηγήσεις για τα γεγονότα της Μεγ. Παρασκευής όπως τα διηγήθηκαν φυλακισμένοι, αυτόπτες μάρτυρες και τσολιάδες ακόμη..

   http://www.agrinioart.gr

 ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ 

ποίημα του Γιάννη Ρίτσου

Τόπος ιερός, εδώ που οι αντίχριστοι ξανασταύρωσαν το Χριστό και την Ελλάδα, κ’ είταν Παρασκευή Μεγάλη, 14 του Απρίλη,
και κει που η γης ανάβρυζε κρινάκια, παπαρούνες χαμομήλια για το Πάσχα
σκάφτηκαν τάφοι και στους τάφους δε χωρούσαν οι λεβέντες,
και μες στα σπλάχνα δε χωρούσε τόσος πόνος.
Κι’ είταν το Αγρίνι ολάκερο ένας Επιτάφιος μ’ όλα του τα κεριά σβησμένα
Κι αντίς καμπάνες απ’ τον όρθρο ως το σπερνό, ντουφεκιές ακούγονταν,
κ’ οι κρεμασμένοι σάλευαν σαν καβαλάρηδες του ανέμου κ’ έφευγαν πάνω απ’ το χρόνο
και μες στο απόβροχο, τη νύχτα της Ανάστασης, τ’ άστρα που βγήκανε, λάμψη δεν είχαν
κ’ είτανε τ’ άστρα σα βρασμένο στάρι για τα κόλλυβα των σκοτωμένων,
στάρι πιτσιλισμένο μαύρη ζάχαρη, μαύρη σταφίδα, μαύρο ρόϊδι,
και στις αυλές, την άλλη μέρα, αντίς αρνιά να ψήνονται, τραγούδια  ν΄αντηχούνε,
κ’ ήλιοι τα πορτοκάλια, μες απ’ τα πλυμένα φύλλα, να φωτίζουν του χορού τις δίπλες,
μουγκός ο θρήνος και μουγκή η κατάρα πνίγονταν μες στης σκλαβιάς το μαύρο φόβο,
‘Αϊ, μανάδες Αγρινιώτισσες, τι μαύρο πουν’ το μαύρο χρώμα,
η μαύρη νύχτα και το μαύρο σας σταυροδετό τσεμπέρι,
το κυπαρίσσι της σιωπής στο μαύρο κορφοβούνι
ως και της λεμονίτσας  τ’ άσπρα λουλουδάκια μαύρισαν κ’ εκείνα
ως και το κόκκινο αίμα των παιδιών σας μαυρολογούσε πάνω στα λιθάρια.
‘Αϊ, μανάδες Αγρινιώτισσες, μαύρος καημός που βόσκησε τα φύλλα της καρδιάς σας,

όμως το γαίμα των παιδιώνε σας βγαίνει πάνω απ’ το μαύρο
κόκκινο της θυσίας, της αγρύπνιας κόκκινο,
κόκκινο της αυγής και της ελπίδας,
το κόκκινο της λευτεριάς, κόκκινο κατακόκκινο.

Βάφει τ’ αυγά της νέας Λαμπρής και του μπαξέ σας τα τριανταφυλλάκια,
βάφει και τα πουκαμισάκια τους τα τρυπημένα από τα βόλια
και τα πουκαμισάκια τους πλατειές σημαίες αγερολάμνουν
κ’ οι νιοι λεβέντες τα κρατούν και παν μπροστά στην ιστορία.
Και  νάτοι  ολόμπροστα, να ο Χρήστος, κι ο Αβραάμ, νάτος κι ο Πάνος,
Νάτος κι ο κάπταν Λίας, να κι ο Πάσχος, 19 χρονώ παλληκαράκι,
νάτοι οι 120 Αγρινιώτες μπρος στην μάντρα της Αγιά Τριάδας,
να κ’ οι 55 εκεί στο σταυροδρόμι που περνάει το τραίνο Αγρίνι-Μεσολόγγι, φορτωμένο μήλα,
να κ’ οι 200 της Πρωτομαγιάς στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής με τις αγριομολόχες,
να το προσφυγολόι της Κοκκινιάς με τα μεγάλα δαφνοκλάδια της Δημοκρατίας
να και το Δίστομο, το Κούρνοβο, και τα Καλάβρυτα με τα κομμένα σπίτια,
νάτος κι ο Γοργοπόταμος- με το γιοφύρι του σαν κόκκινο άλογο ορθωμένο,
να κ’ οι αγωνιστές του21
και οι άλλοι πριν, κ’ οι άλλοι μετά,
παιδιά μας, τα παιδιά μας με σημαίες μεγάλες.
Μπροστά, μπροστά, κατάμπροστα,
μέσα στο φως που πρόβαλε μεγάλο απ’ τις πληγές τους,
μπροστά, μπροστά, φωνάζοντας:
εκεί που η Λευτεριά ανατέλλει απ’ το αίμα μας, θάνατος δεν υπάρχει.
Λοιπόν μην κλαίτε μάνες Αγρινιώτισσες, θάνατος δεν υπάρχει
μόνο τα χέρια δώστε, αδέλφια μου, να βασιλέψει ειρήνη,
ν’ ανθίσει γέλιο στις ματιές, να λάμψει ο κόσμος όλος,
κι όλος ο κόσμος μια φωνή να τραγουδήσει: Ειρήνη, Ειρήνη, Ειρήνη.
Αθήνα
Γιάννης Ρίτσος

Δημήτρης Λιαντίνης – Αποσπασμα απο την "Γκέμμα".

Πηγη : http://distomo.blogspot.


«Στα λόγια του «ἱνατί με ἐγκατέλειπες;» βλέπω ένα συντριμμό χωρίς όρια. Το πιο αξιοθρήνητο ναυάγιο της υπαρκτικής βίωσης του ανθρώπου.

Αν γινότανε τρόπος να ξαναγυρίσει σήμερα κοντά μας, και έβλεπε τη χάρη με την οποία τον έχρισε η ιστορία, θα χαιρότανε. Γιατί θά ‘βρισκε πως την άξιζε τέτοια τιμή από τους ελάχιστους εκείνους που κατανοούν το δράμα του. Επειδή έζησε ζωντανός το θάνατο του. Στην ίδια τροχιά του Οδυσσέα και του Αινεία.
Όμως, στα εκατοντάδες εκατομμύρια που τον λατρεύουν σήμερα σα θεό, τους χριστιανούς καθώς τους λένε, θα είχε να ειπεί. Αυτός, ο φάγος και οινοπότης:

- Μα εγώ δεν είμαι χριστιανός, βρε σαφρακιάρηδες. Κι εσείς μοιάζετε σε μένα, όσο μοιάζει ο ρυπαρός ιπποπόταμος στο περήφανο άλογο με το κατάλευκο δέρμα και τα κατάμαυρα μάτια.

Όλους εσάς δεν ήρθα να σώσω. Να σας καταγγείλω ήρθα, και να σας φραγγελώσω. Το μυαλό σας, την ψευτιά σας, την αχρεία ψυχή, και τις δολερές σας πράξεις. Αυτά είχα στο νου μου, την ώρα που τίναζα τα αστροπελέκια με τα απανωτά «ουαί» για τη φαρισαϊκή ηθική σας. Με αστραπές τρεκλές, με βροντή και με λάμψη εμαστίγωσα την υποκρισία σας. Και σεις με κάματε σημαία στα ψεύδη και σάλπιγγα στις πομπές σας. Γιατί όλοι σας, από τον πάπα της Ρώμης και τον πατριάρχη της Πόλης, από το σοφό θεολόγο και το φοροφυγά επίτροπο της ενορίας ως τον τουρλωτό καθηγούμενο του μοναστηριού, είσαστε ίδιοι οι τάφοι που παράσταινα. Γιομάτοι ακαθαρσίες, μύγα κουλουμωτή, και σάπια κόκαλα.

Και τούτο το τέρας των τεράτων δύο χιλιάδες χρόνους τώρα. Το σέρνετε και χαράζετε την τροχιά της ιστορίας, όπως οι Τρώες που έσερναν εκείνο το ξύλινο άλογο με χαχανητά και αλληλούια από τα τείχη στην πόλη. Χωρίς να ξέρουν ότι ετοίμαζαν το χαμό τους. Σας βλέπω χωσμένους στα ερείπια της ιστορίας, που οι ίδιοι στο όνομά μου θα την γκρεμίσετε.

Διπλοεντέληνοι και παχυμουλαράτοι. Κακά σας έμαθε, όποιος σας είπε ότι σας φέρνω ειρήνη. Ρομφαία και μαχαίρια σας έφερα. Και το μεγάλο πόλεμο στον εαυτό σας πρώτα, και ύστερα στους υποκριτές του κόσμου. Καμωθήκατε πως δεν καταλάβατε αυτά που σας είπα. Όμως τα λόγια μου ήσαν κρυστάλλινα και καθαρά σαν τα μάτια μου. Εκείνος που είναι να τραβήξει το δρόμο μου, είπα, θα σηκώσει τον ιδικό του σταυρό. Άλλο πέρασμα δεν υπάρχει. Ούτε άλλη ερμηνεία στα λόγια μου. Μα εσείς διακωμωδήσατε την τραγωδία. Ανοίξατε πόρτα εκεί που δεν υπάρχει. Την οδηγία μου την κατεβάσατε στη λασπουριά και στα έλη σας. Όπου κοάζετε και βουτάτε με τους βαθράκους.

Εγώ να σηκώσω τις δικές σας αμαρτίες; Για ποιο λόγο τάχα, χαραμήδες; Το χρώσταγα στην αμάθεια, στην οκνηρία, στο βόλεμά σας; Στο λιανό άντερο και στο χοντρό σας;

Ναι. Είναι αλήθεια πως σας ζήτησα ν’ αγαπάτε τους άλλους. Αλλά πώς ημπορείτε, θεομπαίχτες, ν’ αγαπάτε τους άλλους, αν δεν πάψετε πρώτα ν' αγαπάτε τον εαυτό σας; Που ο καθένας σας πιστεύει πως είναι ο άξονας, που γύρω του κινείται η γη και η ιστορία;

Με παραχαράξατε ως το τελευταίο μου κύτταρο. Και διδάξατε πονηρά ότι ανέβηκα στο σταυρό, για να σας λυτρώσω. Όχι. Εκείνος που είναι να σωθεί, που σημαίνει εκείνος που διάλεξε τη ζωή της αρετής και του δίκιου, θα τραβήξει αναπόφευγα για το δικό του λόφο και το δικό του όρος.

Τέλος, κιοτήδες και κάλπηδες. Αγιορείτες, μαδεμλίνοι, δομηνικανοί, σαβουρώματα. Τέλος. Αρκετά στο όνομά μου σταυρώσατε το ανθρώπινο γένος!»
Δημήτρης Λιαντίνης – "Γκέμμα".

Ω, γελοίοι ταρτούφοι!

http://sigxroniekfrasi.blogspot.com/                                                                                      του Βασίλη Ραφαηλίδη

  Μια εκτέλεση που ήταν δολοφονία 

Οι Κυριακές είναι για τον Κύριο, όχι για τον Χάρο. Τις Κυριακές δε γίνονται εκτελέσεις. Τις Κυριακές, και τα μέλη του στρατοδικείου που καταδικάζουν σε θάνατο, και τα μέλη του εκτελεστικού αποσπάσματος που εκτελεί τις θανατικές αποφάσεις των δικαστηρίων και λέγεται εκτελεστικό γι’ αυτό το λόγο, παν στην εκκλησία. Μια εκτέλεση που γίνεται νύχτα θεωρείται δολοφονία. Οι εκτελέσεις γίνονται ευθύς μετά την ανατολή του ηλίου, ώστε να μπορέσει ο μελλοθάνατος να δει το φως της μέρας για τελευταία φορά. Για τους μελλοθάνατους κομμουνιστές είναι έθιμο, ας το πούμε έτσι, να γυρνούν και να κοιτούν τον ανατέλλοντα ήλιο, πριν σταθούν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα: Ο ήλιος θα ανατέλλει πάντα σε πείσμα όλων των σκοταδιστών.

Το κράτος σε ρόλου δολοφόνου φροντίζει να ακολουθείται ένα τυπικό στις εκτελέσεις, ώστε να φανεί πως αυτές είναι κάτι το πάρα πολύ σοβαρό και επίσημο. Φροντίζει επίσης να γεμίζει με σφαίρες τα μισά μόνο όπλα των ανδρών του εκτελεστικού αποσπάσματος. Τα άλλα μισά έχουν άσφαιρα πυρά. Καθώς δεν ξέρεις αν το δικό σου όπλο ήταν γεμάτο θάνατο, διατηρείς την ελπίδα πως εσύ δεν σκότωσες, κι έτσι μειώνει τις τύψεις σου κατά 50%. Και ποτέ ένας εκτελεστής δεν μετέχει δυο φορές σε εκτελεστικό απόσπασμα. Δεν πρέπει να αυξήσει τις πιθανότητες να είναι αυτός ο δολοφόνος. Όλο αυτό το λειτουργικό το υπαγορεύει η θρησκεία της αγάπης! Η οποία τόσο ενδιαφέρεται για το θύμα, που στέλνει παπά στον τόπο της εκτέλεσης, να φροντίσει για την ψυχή αυτού που σε λίγο θα πάει στην κόλαση. Γιατί, βέβαια, κανείς εκτελεσμένος δεν πάει στον παράδεισο. Ω, γελοίοι ταρτούφοι!

Ένα ΙΕΚ αναλαμβάνει να σχεδιάσει τη Δημόσια Εκπαίδευση

Αναδημοσίευση απο :
http://www.koutipandoras.gr

Μία ιδιωτική εταιρεία αναλαμβάνει με απευθείας ανάθεση από το υπουργείο Παιδείας το έργο ύψους 114.000 ευρώ, της μελέτης για την αποτύπωση του ακαδημαϊκού χάρτη της χώρας.

Το έργο, όπως αναφέρει η εφημερίδα «Κεφαλονίτικα Νέα», ανέλαβε η εταιρεία ΕEO GROUP ΕΤΑΙΡΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ Α.Ε του Κωνσταντίνου Ροδόπουλου και ανήκει στον Όμιλο Εταιρειών ΑΚΜΗ o οποίος ειδικεύεται στο χώρο της Ιδιωτικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης. Παρά τα αντικρουόμενα συμφέροντα ανέλαβε να βάλει σε τάξη τον ακαδημαϊκό χάρτη. Περίεργο όμως είναι και το γεγονός ότι το Υπουργείο αποφάσισε να αναθέσει χωρίς διαγωνισμό σε μία ιδιωτική επιχείρηση το εν λόγω έργο αντί να το αναλάβουν επιστήμονες του ακαδημαϊκού χώρου της Ελλάδας.

Το αντικείμενο του έργου είναι η αποτύπωση των ποσοτικών και ποιοτικών χαρακτηριστικών της ακαδημαϊκής εκπαίδευσης καθώς και του θεσμικού πλαισίου ίδρυσης των τμημάτων και για την εκπόνηση του θα δοθούν 114.000 ευρώ από Ευρωπαϊκά κονδύλια.

Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι με βάση ποια λογική και συμφέροντα θα γίνει η χαρτογράφηση από την EEO Group Εταιρεία Συμβούλων ΑΕ .

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΑΡΑΚΜΗ

Του Γιωργου Οικονομου 

Το νεοελληνικό πολιτικό σύστημα και η κοινωνία βυθίζονται συνεχώς σε γενικευμένη παρακμή, χωρίς κάποια ρωγμή αλλαγής και ανάκαμψης. Από την εποχή που ξέσπασε η κρίση το 2008 δεν έχει γίνει καμία ουσιαστική αλλαγή στους θεσμούς που επέτρεψαν και διευκόλυναν την πορεία προς τον γκρεμό. Ούτε το πολιτικό σύστημα είναι πρόθυμο γι αυτό ούτε η κοινωνία δείχνει διάθεση για κάτι παρόμοιο. Επί πλέον η τελευταία επιτρέπει στους υπευθύνους της οικονομικής και πολιτικής χρεοκοπίας να ασκούν ακόμη κυβερνητικό έργο επιτείνοντας έτι περαιτέρω τη θλιβερή κατάσταση. Πράγματι, το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να προσφέρει λύση στο πρόβλημα, διότι είναι μέρος του προβλήματος. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να ανακυκλώνει το πρόβλημα και τα αδιέξοδα, διότι εκεί βρίσκεται η μόνη ικανότητά του. Δεν έχει εκπαιδευθεί για κάτι άλλο, ούτε έχει την πρόθεση ούτε είναι ικανό να αναζητήσει δημιουργικές αντιλήψεις......

....γιατί να αντιμετωπίζουμε τις τράπεζες σαν να είναι οι Άγιοι Τόποι της οικονομίας

...«Αφήσαμε τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν. Διερωτήθηκα πολλές φορές γιατί να αντιμετωπίζουμε τις τράπεζες σαν να είναι οι Άγιοι Τόποι της οικονομίας. Τι είναι αυτό που ξεχωρίζει τις τράπεζες από άλλες επιχειρήσεις; Οι τράπεζες είναι μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις και όταν διαπράττουν μεγάλα λάθη θα πρέπει να χρεοκοπούν. Σε διαφορετική περίπτωση τους δημιουργούμε την εντύπωση πως μπορούν να παίρνουν μεγάλα ρίσκα χωρίς ευθύνη. Δεν γίνεται όταν έχουν επιτυχία να σημειώνουν μεγάλα κέρδη και όταν αποτυγχάνουν να καλείται ο φορολογούμενος να πληρώσει τον λογαριασμό», εξηγεί ο ισλανδός πρόεδρος.

Διαβαστε την ενδιαφερουσα αναρτηση στο http://etolikomep.blogspot.gr

Έρχεται οσονούπω ο…ξυλοσομποτζακο-φόρος

Με τη δημόσια Υγεία «παίζει» η κυβέρνηση, αφού παρά τα εσκεμμένα και κατευθυνόμενα δημοσιεύματα για την… αιθαλομίχλη χωρίς να τονίζουν ότι για όλα φταίει η άφρονα απόφαση της κατακόρυφης αύξησης της τιμής του πετρελαίου, και όχι ο κοσμάκης που παγώνει και αναγκάζεται να καίει …καρέκλες για να ζεσταθεί, σε τζάκια και ξυλόσομπες, έρχεται ο ιατρικός σύλλογος και το ΚΕΕΛΠΝΟ και μιλούν για σοβαρές επιπτώσεις στην Υγεία.
Τι κάνει η κυβέρνηση:

Πραγματοποίησε σύσκεψη για το θέμα με την παρουσία μόλις ενός μέλους της κυβέρνησης (!) της υφυπουργού Υγείας Φωτεινής Σκοπούλη και με τη συμμετοχή γενικών γραμματέων και υπηρεσιακών παραγόντων η οποία αναγνώρισε πως «δεν είναι θέμα οικονομίας ???? αλλά δημόσιας Υγείας» και έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να …..επιβάλουν φόρο σε όσους χρησιμοποιούν Τζάκια και σόμπες...

Όποτε να αναμένετε …πράσινο φόρο, για λόγους… δημόσιας υγείας για αυτό τον λόγο υπάρχει τόση πρεμούρα με την αιθαλομίχλη .


http://eleftheriskepsii.blogspot.gr

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΩΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΚΑΙ Η ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Γιωργος Ν. Οικονομου Δρ Φιλοσοφιας


Το Πολυτεχνείο 1973 συνιστά πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα πολιτικό γεγονός και ως τέτοιο άφησε σημαντική παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές, όπως φάνηκε από την πολιτική δυναμική και τις εντάσεις που δημιουργούσε επί δεκαετίες κάθε χρόνο στην επέτειο. H κατάληψη-εξέγερση τον Νοέμβριο 1973 έχει τα χαρακτηριστικά ενός αυτόνομου κινήματος, με πολιτικό περιεχόμενο και πολιτικούς στόχους, ανεξάρτητο από κόμματα, ηγέτες, ιδεολογίες και γραφειοκρατίες.
Ένας από τους κύριους στόχους του Πολυτεχνείου 1973 ήταν η Δημοκρατία. Όχι φυσικά κάποια αποκατάσταση του προηγουμένου διεφθαρμένου και αποτυχημένου κοινοβουλευτισμού ή κάποια βελτιωμένη εκδοχή του, αλλά ένα πολίτευμα στο οποίο ο δήμος θα είναι ουσιαστικά κυρίαρχος, θα υπάρχει «λαϊκή κυριαρχία» ή «λαϊκή εξουσία» (χρησιμοποιώ εδώ τους όρους που υπήρχαν στα συνθήματα των εξεγερμένων και στην Ανακοίνωση της Συντονιστικής Επιτροπής). Οι όροι αυτοί δεν είχαν τις σημασίες που έχουν συνήθως στα κοινοβουλευτικά πολιτεύματα και συντάγματα, και ισοδυναμούν με την απουσία λαϊκής κυριαρχίας – «όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό και ασκούνται από τους αντιπροσώπους». Υπήρχε σαφής εκφρασμένη απόρριψη του προδικτατορικού καθεστώτος, όχι μόνο της μοναρχίας, αλλά και του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος, που είχε καταντήσει έρμαιο των δημαγωγών, του παρακράτους, του Στρατού και των επεμβάσεων των Ηνωμένων Πολιτειών. Το προδικτατορικό καθεστώς για τους συμμετέχοντες σε καμία περίπτωση δεν ήταν δημοκρατικό, εν αντιθέσει με την κυρίαρχη ιδεολογία της Μεταπολίτευσης ότι με το τέλος της δικτατορίας το 1974 «αποκαταστάθηκε η δημοκρατία»!
Μία σαφής ένδειξη για την ιδέα της δημοκρατίας που είχαν κατά νου οι συμμετέχοντες, ή τουλάχιστον η πλειονότητά τους,....

Το παρκο των ψυχων

   

Επισκεφθείτε το πάρκο των ψυχών !!!!! 

Το Μεγάλο μας Τσίρκο (σπάνιο απόσπασμα)

Αυτό πως και σας ξέφυγε ρε… σαΐνια;

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ :
http://eyrytixn.blogspot.gr/

Οι Οθωμανοί και τα συνεταιράκια τους οι κοτζαμπάσηδες, επιβάρυναν τους εξαθλιωμένους ραγιάδες με αλλεπάλληλους δυσβάσταχτους φόρους: π.χ. κεφαλικό, δεκάτη, καφτανίων, καρφοπετάλων, οδοντογλυφίδων (!) και… τέλος δεν έχουν τα μαύρα κατάστιχα της παράλογης απληστίας των εξουσιαστών της εποχής. Mεταξύ αυτών, είχαν θεσπίσει και τον περίφημο «φόρο καπνού», δηλαδή μία ακόμη πρόσθετη επιβάρυνση που αφορούσε το δικαίωμα του φτωχοκάλυβου για να… καπνίζει το χειμώνα η αναμμένη εστία του!!! Ως γνωστό (βλ. σχετικά και εδώ) οι Οθωμανοί επινοικίαζαν τους αρχικούς απαιτούμενους φόρους στους εγχώριους κεφαλαιούχους κοτζαμπασαίους. Οι ντόπιοι στυγνοί φορολόγοι, οι οποίοι έπιπταν σαν «λύκοι επί των προβάτων» (όπως κατήγγειλε από το 17ο αιώνα ο λόγιος ιδρυτής του Μουσείου Αγράφων Ευγένιος Γιαννούλης ο Αιτωλός), αφού προπλήρωναν τους φόρους στους άνωθεν ξένους αφεντάδες, κατόπιν τους εισέπρατταν και με το παραπάνω (και συνήθως με το άγριο) από τους πάμπτωχους χωρικούς κι αγρότες. Οι αδίστακτοι κοτζαμπάσηδες, ή καλικάντζαροι όπως τους αποκαλούσε ο λαός, πρόσθεταν, βεβαίως, επιπλέον χαράτσωμα στο «στρώσιμο των τεφτεριών», ώστε να προσπορίζουν κέρδος και για τα δικά τους κεμέρια.
Επειδή, οι εποχές όσο κι αν άλλαξαν (;) σίγουρα «κάτι θυμίζουν», ρωτάμε: Τώρα που το πετρέλαιο το φορολόγησαν μέχρι εκεί που δεν πάει άλλο, πως και οι σύγχρονοι «διάδοχοι» δεν σκέφτηκαν το «φόρο τζακιού»; Ακόμη τα σπίτια των νεοραγιάδων θα… καπνίζουν ανέμελα;
"Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

O Henry Morgenthau για το ρόλο των ευρωπαϊκών δυνάμεων στη Mικρασιατική Kαταστροφή, 1923

 αναδημοσιευση απο:
http://geokouk.blogspot.gr

Τότε, μια μέρα του Aυγούστου, σύμφωνα με το προ πολλού αποφασισμένο σχέδιο, ο τουρκικός στρατός επιτέθηκε στον ελληνικό στις όχθες του Σαγγάριου. Ο ελληνικός στρατός αναγκάστηκε να υποχωρήσει προς τα δυτικά μέχρι να αποκαταστήσει τις γραμμές του σε απόσταση περίπου τεσσάρων ημερών ανατολικά της Σμύρνης.
Ακολούθησε ένας χρόνος διεθνών διαπραγματεύσεων. Οι αλληλοσυγκρουόμενες φιλοδοξίες των συμμάχων σχετικά με το μέλλον της Mικράς Aσίας απέληξαν σε μερικές από τις πιο αηδιαστικές μηχανορραφίες στη σύγχρονη διπλωματία. Δύο απ’ αυτές ήταν ιδιαίτερα επαίσχυντες. Η πρώτη ήταν η λεγόμενη Συμφωνία Φραγκλέν Mπουιγιόν που πραγματοποιήθηκε ανάμεσα στη Γαλλία και στην Eθνικιστική Kυβέρνηση της Tουρκίας. Η συμφωνία αυτή υπογράφτηκε στις 20 Oκτωβρίου 1921 στην Άγκυρα, από τον Kεμάλ εκ μέρους των Tούρκων και τον Φραγκλέν Mπουιγιόν εκ μέρους των Γάλλων. Η συμφωνία υπαγορεύτηκε από την πλεονεξία των Γάλλων καπιταλιστών, οι οποίοι αναζητούσαν εκχωρήσεις από τους Tούρκους όσον αφορά τους σιδηρόδρομους και τα εμπορικά προνόμια. Σε αντάλλαγμα, οι Γάλλοι όχι μόνο απέσυραν την ηθική υποστήριξή τους από τους Έλληνες για να τη μεταφέρουν στους Tούρκους, αλλά και «εγκατέλειψαν» μεγάλες ποσότητες γαλλικών πολεμοφοδίων στη Mικρά Aσία, δωρίζοντας ουσιαστικά στους Tούρκους τα μέσα που χρειάζονταν για να καταστρέψουν τους Έλληνες πρώην συμμάχους τους.
Όπως και η Γαλλία, η Iταλία εγκατέλειψε κι εκείνη τους Έλληνες συμμάχους της. Στη διάρκεια του Συνεδρίου των Παρισίων οι Iταλοί είχαν αποβιβαστεί στην Aττάλεια και εξακολουθούσαν να την κατέχουν ενώ οι Έλληνες δρούσαν κατά των Tούρκων με τη Σμύρνη ως βάση τους. Ενόσω η ελληνική εκστρατεία βρισκόταν σε εξέλιξη, έγινε καταφανές στους στρατιωτικούς παρατηρητές όλων των κρατών ότι οι Tούρκοι ανεφοδιάζονταν διαρκώς με πολεμοφόδια που τους δίνονταν «λαθραία» από την ιταλική βάση της Aττάλειας. Οι φιλοδοξίες της Iταλίας στη Mικρά Aσία ήταν ισχυρότερες από το αίσθημα καθήκοντος απέναντι στο σύμμαχό τους. Η Iταλία κατείχε ήδη τα Δωδεκάνησα που βρίσκονται απέναντι από τις ακτές της Mικράς Aσίας και η ίδια η μικρασιατική χερσόνησος ήταν από μακρού ένας από τους στόχους της ιταλικής αποικιοκρατικής επέκτασης. Το να παραμείνουν πιστοί στη συμμαχία με τους Έλληνες θα σήμαινε για τους Iταλούς να βοηθήσουν τους τελευταίους να καταστούν κύριοι της Mικράς Aσίας. Από την άλλη πλευρά, βοηθώντας την Tουρκία ν’ απωθήσει τους Έλληνες, θα συνέβαλλαν στην αποδυνάμωση και των δυο αντιπάλων της Iταλίας. Ο πειρασμός ήταν πολύ μεγάλος για να του αντισταθεί η Iταλία.
Η Eλλάδα εξασθένησε σχεδόν σε απελπιστικό βαθμό, όχι μόνο από την ενεργό προδοσία της Γαλλίας και της Iταλίας αλλά και από την αδράνεια της τρίτης συμμάχου της, της Mεγάλης Bρετανίας. Οι HΠA είχαν κι αυτές το δικό τους μερίδιο σ’αυτό το αίσχος. Το αίτημα κατάληψης της Σμύρνης από την Eλλάδα και της αστυνόμευσης των ιωνικών παραλίων από την τελευταία είχε για πρώτη φορά προβληθεί από τον πρόεδρο Oυίλσον. Η εφαρμογή του προϋπέθετε τη συμβολή των τεσσάρων Mεγάλων Δυνάμεων, συμπεριλαμβανομέων των HΠA. Όμως το 1920, μετά την επικράτηση των Pεπουμπλικάνων στις εθνικές εκλογές μας, οι HΠA αποποιήθηκαν όλες τις δεσμεύσεις τις οποίες τις οποίες είχε επωμιστεί η κυβέρνηση Oυίλσον. Οι HΠA δεν έδωσαν ούτε την ελάχιστη σημασία στην πραγμάτωση της συμφωνίας με την Eλλάδα, οι οποία ήταν μέρος του γενικού σχεδίου τερματισμού του πολέμου. Αποσυρθήκαμε βιαστικά από το προσκήνιο και στο βαθμό που μας αφορούσε εγκαταλείψαμε την Eλλάδα στη μοίρα της.

H αποστολή μου στην Aθήνα, 1923
Henry Morgenthau

"Έλληνες: Οι Ηνίοχοι των πολιτισμών" (Φρειδερίκος Νίτσε)

Φρειδερίκος Νίτσε, ("Η Γένεση της Τραγωδίας", κεφ. XV, 1872)


«Αποδεδειγμένα σε κάθε περίοδο της εξέλιξής του ο δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός προσπάθησε να απελευθερώσει τον εαυτό του από τους Έλληνες. Η προσπάθεια αυτή είναι διαποτισμένη με βαθύτατη δυσαρέσκεια, διότι οτιδήποτε κι αν (οι δυτικοευρωπαίοι) δημιουργούσαν, φαινομενικά πρωτότυπο και άξιο θαυμασμού, έχανε χρώμα και ζωή στη σύγκρισή του με το Ελληνικό μοντέλο, συρρικνωνότανε, κατέληγε να μοιάζει με φθηνό αντίγραφο, με καρικατούρα.

Έτσι ξανά και ξανά μια οργή ποτισμένη με μίσος ξεσπάει εναντίον των Ελλήνων, εναντίον αυτού του μικρού και αλαζονικού έθνους που είχε το νεύρο να ονομάσει βαρβαρικό (για κάθε εποχή) ό,τι δεν είχε δημιουργηθεί στο έδαφός του.

Μα ποιοί, επιτέλους, είναι αυτοί των οποίων η ιστορική αίγλη υπήρξε τόσο εφήμερη, οι θεσμοί τους τόσο περιορισμένοι, τα ήθη τους αμφίβολα έως απαράδεκτα, και οι οποίοι απαιτούν μια εξαίρετη θέση ανάμεσα στα έθνη, μια θέση πάνω από το πλήθος; Κανένας από τους επανεμφανιζόμενους εχθρούς τους δεν είχε την τύχη να ανακαλύψει το κώνειο, με το οποίο θα μπορούσαμε μια για πάντα να απαλλαγούμε από αυτούς. Όλα τα δηλητήρια του φθόνου, της ύβρεως, του μίσους έχουν αποδειχθεί ανεπαρκή να διαταράξουν την υπέροχη ομορφιά τους.

Έτσι, οι άνθρωποι συνεχίζουν να νιώθουν ντροπή και φόβο απέναντι στους Έλληνες. Βέβαια, πού και πού, κάποιος εμφανίζεται που αναγνωρίζει ακέραιη την αλήθεια, την αλήθεια που διδάσκει ότι οι Έλληνες είναι οι ηνίοχοι κάθε επερχόμενου πολιτισμού και σχεδόν πάντα τόσο τα άρματα όσο και τα άλογα των επερχόμενων πολιτισμών είναι πολύ χαμηλής ποιότητας σε σχέση με τους ηνίοχους (Έλληνες), οι οποίοι τελικά αθλούνται οδηγώντας το άρμα στην άβυσσο, την οποία αυτοί ξεπερνούν με "Αχίλλειο πήδημα".

"Καταραμένε Έλληνα,

Όπου να γυρίσω τη σκέψη μου, όπου και να στρέψω τη ψυχή μου, μπροστά μου σε βρίσκω.

Τέχνη λαχταρώ, ποίηση, θέατρο, αρχιτεκτονική, εσύ μπροστά μου, πρώτος κι αξεπέραστος.

Επιστήμη αναζητώ, μαθηματικά, φιλοσοφία, ιατρική, κορυφαίος και ανυπέρβλητος.

Για δημοκρατία διψώ, ισονομία και ισοπαλία, εσύ μπροστά μου, ασυναγώνιστος κι ανεπισκίαστος.

Καταραμένε Έλληνα, καταραμένη γνώση.

Γιατί να σ' αγγίξω;"

                                 Σίλερ 1759-1805, Γερμανός συγγραφέας και ποιητής.

http://www.ellinikoarxeio.com/2012/05/nietzsche-heniochus-hellenes.html

Σχετικά με την παραχάραξη της ιστορικής αλήθειας

Κάποιοι γνωστοί μου σε συζητήσεις που είχαμε μου έλεγαν για κάποιες μυστικές συμφωνίες του ΚΚΕ και του ΕΑΜ , για υπόγειες στοές στο Περισσό,για κατι Εβραίους και διάφορα τέτοια.Σήμερα βρήκα στο τάδε ιστολόγιο τη τάδε μυστική συμφωνία.Την άλλη μέρα άλλο,την παρά  άλλη άλλο και πάει λέγοντας.Μια λοιπόν και ψάχνουν τόσο πολύ και επειδή ξέρω ότι με παρακολουθούν ,τους παρουσιάζω κάποια ντοκουμέντα που βρήκα στο ιστολόγιο του ΓΗΤΑΥΡΟΥ με την εύχη να βρουν την ιστορική αλήθεια που τόσο αναζητούν και ελπίζω να μπορέσουν να ξεχωρίσουν τα ιστορικά γεγονότα της εποχής του 1940-1944 από την περιοδο1945-1949.
Το κείμενο είναι πολύ κατατοπιστικό και ελπίζω να διατεθεί λίγος από το χρόνο σας για να το διαβάσετε. Καλή ανάγνωση λοιπόν.

Το σωματίδιο του Χιγκς: «κλειδί» για τα μυστικά του Σύμπαντος;

Επαληθεύθηκε πειραματικά στο CERN η ύπαρξη ενός νέου σωματιδίου που είναι συμβατό με το περίφημο μποζόνιο του Χιγκς, και μάλιστα με την προβλεπόμενη μάζα που εκτιμούσαν οι επιστήμονες. Είναι το τελευταίο κομμάτι του παζλ που θα ερμηνεύσει αρκετά πράγματα, αλλά όχι φυσικά όλα. Τουλάχιστον όμως, λένε οι επιστήμονες, το 4% του Σύμπαντος. Αυτό που είναι αληθινά σημαντικό είναι ότι θα μπορέσει να εξηγήσει πώς μπορεί να ήταν ο κόσμος κατά το πρώτο εκατομμυριοστό του δευτερολέπτου μετά το Μπιγκ Μπανγκ.
Όσο για το ατυχές όνομα που χρησιμοποιούν: «∆εν ξέρω κανένα “σωµατίδιο του Θεού” ούτε του ∆ιαβόλου», είχε πει ο Δημήτρης Νανόπουλος στην εφημερίδα «το Βήμα» στις 18.1.2011. «Οι επιστήµονες δεν χρησιµοποιούν τέτοιες εκφράσεις. Αυτό που βρέθηκε λέγεται “σωµατίδιο του Higgs” και σήµερα, παρ’ ότι ήµουν σίγουρος εδώ και χρόνια, αυτό που άκουσα ήταν µουσική στα αφτιά µου. Είναι η πιο ευτυχισµένη ηµέρα της δικής µου ζωής αλλά και πάρα πολλών ακόµη επιστηµόνων σε ολόκληρο τον πλανήτη».

«Ναι. Για εµένα και για πάρα πολλούς η σηµερινή ηµέρα ορίζει το “πριν και µετά”. Είναι µια σηµαδιακή ηµέρα. Μιλάµε για τo σωµατίδιο το οποίο δηµιουργεί τη µάζα σε όλα τα υπόλοιπα σωµατίδια που υπάρχουν. Είναι “η µάνα όλων των µαζών”».
«Σίγουρα η παρέα Θαλής, Ηράκλειτος, Αναξίµανδρος, Πυθαγόρας και ∆ηµόκριτος θα ήταν εκστασιασµένη σήµερα. Αυτοί που κοίταξαν τον κόσµο και είπαν “εγώ τον κόσµο αυτόν θα τον καταλάβω µε λογική”. Ολο το όνειρό τους, γενιά µε τη γενιά, είναι πραγµατοποιήσιµο τώρα. Και από τους νεότερους ο Αϊνστάιν».

Ας δούμε κάποια ερωτήματα και την απάντησή τους για την κατανόηση του θέματος,
από το BHMA στις 4/7/2012
 Για περισοτερες πληροφοριες επισκευθητε την ιστοσελιδα http://texnografia.blogspot.gr

Τα ζώα και τα γουρούνια

Κάποτε σε μια φάρμα ζούσαν πολλά ζώα, σκύλοι,άλογα,κότες,πάπιες, γουρούνια και πολλά ακόμη ζώα, όλα τους δούλευαν σκληρά για να εξασφαλίσουν την τροφή τους.

Δούλευαν όλα όπως είπα και πριν εκτός από τα γουρούνια που επειδή είχαν εκλεχθεί κυβερνήτες της φάρμας θεωρούσαν πως το μόνο που έπρεπε να κάνουν είναι να κυλιούνται όλη μέρα στην λάσπη και οι υπόλοιποι να δουλεύουν για αυτά.

Τα πράγματα στην φάρμα δεν πήγαιναν καλά λόγω οικονομικών προβλημάτων του ιδιοκτήτη και έτσι το φαγητό λιγόστευε μέρα με την μέρα.

Αυτή η εξέλιξη δεν άρεσε καθόλου στα γουρούνια που αμέσως κάλεσαν έκτακτη συνέλευση!

Είπαν πως έπρεπε να δουλεύουν όλα τα ζώα περισσότερες ώρες και όλη η τροφή να συγκεντρώνεται σε μια αποθήκη που θα είναι υπό την επίβλεψη των γουρουνιών ώστε να μην πηγαίνει κανένα ζώο κρυφά και να τρώει παραπάνω απ' ότι του αναλογεί.

Τα υπόλοιπα ζώα στον φόβο του ότι θα πεθαίναν από την πείνα συμφώνησαν στις προτάσεις των γουρουνιών, άλλωστε τα γουρούνια ήταν τα πιο έξυπνα και τα μορφωμένα στην φάρμα γι' αυτό και τα υπόλοιπα ζώα τα θεωρούσαν ικανότερα να δώσουν λύση σε αυτό το μεγάλο πρόβλημα.

Οι μέρες περνούσαν και τα πράγματα αντί να καλυτερεύουν γίνονταν χειρότερα, κάθε ζώο έτρωγε ελάχιστα ενώ τα γουρούνια έμπαιναν στην αποθήκη κρυφά από τα υπόλοιπα ζώα και έτρωγαν αλόγιστα.

Τα ζώα διαμαρτύρονταν στα γουρούνια γιατί κινδύνευαν να πεθάνουν από την πείνα, τα γουρούνια όμως συνεχώς τους έλεγαν πως τεμπελιάζουν και δεν δουλεύουν αρκετά γι' αυτό δεν έχουν να φάνε.

Τα υπόλοιπα ζώα επειδή είχαν φιλότιμο αύξαναν συνεχώς τις ώρες εργασίας έως που πολλά από αυτά αρρώσταιναν και πέθαιναν καθημερινά.

Όταν τα ζώα ρώτησαν τα γουρούνια γιατί κάποια ζώα πεθαίνουν, εκείνα απάντησαν πως τα ζώα που πέθαιναν ήτανε τεμπέλικα και ως γνωστόν η τεμπελιά είναι αρρώστια που οδηγεί στον θάνατο.

Τα ζώα νομίζοντας πως θα πεθάνουν από τεμπελιά αύξησαν και άλλο της ώρες εργασίας τους έως που κάποια μέρα έπεσαν όλα κάτω νεκρά.

Τα γουρούνια είχαν πετύχει τον σκοπό τους, είχαν όλη την φάρμα δική τους και μια αποθήκη γεμάτη με φαγητό έτσι θα τεμπέλιαζαν και θα είχαν φαγητό μέχρι να πεθάνουν.


πηγή :http://eleftheriskepsii.blogspot.gr
Nikos Vrachasotakis

Απίστευτο και όμως ελληνικό: Η εφορία κυνηγά τον Νικόλα Άσιμο

Elate na ta
Σύμφωνα με την εφημερίδα "Ποντίκι" το υπουργείο Οικονομικών έστειλε ειδοποιητήριο στο δημιουργό, προκειμένου να τακτοποιήσει τις εκκρεμότητες του.

Σύμφωνα με το προειδοποιητικό ραβασάκι, "αν δεν έχει διακόψει τις εργασίες του ως ελεύθερου επαγγελματία, θα θεωρηθεί ότι άσκησε τη δραστηριότητά του και το 2011 και έτσι θα πρέπει να καταβάλει το τέλος επιτηδεύματος".

Ο διάσημος στιχουργός, συνθέτης, συγγραφέας και τραγουδιστής του ελληνικού ροκ , εμβληματική φιγούρα της περιθωριακής διανόησης των δεκαετιών του '70 και του '80 και σύμβολο μιας ολόκληρης γενιάς των Εξαρχείων, ο οποίος έδωσε τέλος στη ζωή του το 1988 είναι σύμφωνα με τα αρμόδια κλιμάκια του υπουργείο Οικονομικών ακόμα ζωντανός και πρέπει να τακτοποιήσει τις εκκρεμότητές του και το φορολογικό του μητρώο