Η ελληνική κοινωνία αγουροξυπνημένη από τον λήθαργο της μπελ εποκ ενός καταναλωτικού ευδαιμονισμού που στηρίχτηκε στον υπερδανεισμό, αναζητά οργισμένη εξιλαστήρια θύματα. Το ελληνικό δημόσιο χρεοκόπησε. Όμως εκείνο που μας διαφεύγει είναι ότι ταυτόχρονα χρεοκόπησαν οι Δήμοι, οι συνεταιρισμοί, τα νοσοκομεία, τα ΜΜΕ. Εν τέλει, χρεοκόπησε όχι το δημόσιο αλλά ένας ολόκληρος τρόπος σκέψης, οργάνωσης και πολιτικής στην οποία στηρίχτηκε η μεταπολίτευση. Δεν πρόκειται για οικονομική χρεοκοπία αλλά για την χρεοκοπία των μυαλών και των συνειδήσεων.
Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2011
Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2011
Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου 2011
Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου 2011
Περί μαρξισμού και άλλων δαιμονίων
Πρόσφατα είχα μια κουβέντα σχετικά με τα της μακαρίτισσας Σοβιετικής Ένωσης.Επειδή κάποτε θα πρέπει να αποφασίσουμε να σφάξουμε τις ιερές μας αγελάδες ,χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει να αλλάξουμε το στόχο που είναι η δημοκρατία, με την πραγματική της εννοια ,χωρίς κοσμητικά επίθετα και άλλες σαχλαμάρες ,παραθέτω ένα απόσπασμα μιας ανάρτησης που βρήκα σε ενα blog με λόγια του Βασίλη Ραφαηλίδη .Και μη μου πείτε πως ο Ραφαιλιδης ηταν του συστήματος και δεν ξέρω τι άλλο-άλλη ιερή αγελάδα και αυτή η επιχειρηματολογία ,λες και οι κλασικοί του Μαρξισμού δούλευαν στα εργοστάσια - η απάντηση στο επιχείρημα έχει σημάσια.
Υπάρχουν και άλλες αλήθειας που πονάνε στη συγκεκριμένη ανάρτηση ..Σας συνιστώ να την διαβάσετεΑπό το βιβλίο του με τίτλο «Οι λαοί της Ευρώπης», επέλεξα κάποια χαρακτηριστικά αποσπάσματα μέσω των οποίων ο Β.Ραφαηλίδης εξετάζει την συνδεσμολογία, τις πρακτικές και τον τρόπο σκέψης της Αριστεράς και δεν διστάζει, όντας μαρξιστής ο ίδιος, να κατακρίνει τον λαϊκισμό που διακρίνει πολύ συχνά τα κομμουνιστικά κόμματα και αναλύει έξοχα την προς τα κάτω ισότητα που υπήρχε στις χώρες του τέως ανατολικού μπλοκ. Ισότητα που ήταν ίδια με αυτή των φυλακισμένων: οι φυλακισμένοι είναι ίσοι, έχουν εξασφαλισμένη τροφή και κατοικία και κανένας δεν είναι ανώτερος του άλλου… Όλα αυτά όμως μέσα σε ένα πλαίσιο ανελευθερίας και περιορισμών.
Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου 2011
"Το Κεφάλαιο" του Καρλ Μαρξ.....και από φέτος όλα τα παιδάκια στα εργοστάσια!
αναδιμοσιευση απο http://itaksi.blogspot.com/
Αφου η κ.Διαμαντοπουλου στη φουρια της να επιβάλλει τη νεοφιλέλευθερη αντι-μεταρρύθμιση στα Πανεπιστημια "ξέχασε" να τυπώσει τα σχολικά βιβλία (αμελητέα παραλλειψη για μια Υπουργο Παιδείας ) και αφου η μεγαλοαστική μας τάξη επιμένει να γυρίσουμε στον 19ο αιώννα για να "σωθεί η χώρα" ας παρουμε μια γεύση απο τον αγαπημένο αιώνα όλων των καπιταλιστών οπως γλαφυρά περιγράφεται στο περιβόητο "Κεφαλαιο" του απο τον Καρλ Μαρξ:
Από την έκθεση της επιτροπής Ουαιτ για την παιδική εργασία στην Αγγλία το 1863:
"Είμαι 13 χρονών.....
Κυριακή 4 Σεπτεμβρίου 2011
Νοαμ Τσομσκυ : '' Οι περισσότεροι διανοητές είναι υπηρέτες της εξουσίας και σύμβουλοι κυβερνήσεων ''
Ο σπουδαίος Αμερικανός γλωσσολόγος και διανοητής Νόαμ Τσόμσκυ είναι από τους λίγους που γεμίζει τα αμφιθέατρα των πανεπιστημίων ,σε ολο τον κόσμο , όταν καλείται για διαλέξεις .Οι συνεντεύξεις του έχουν ενδιαφέρον ,αναδημοσιεύονται και ταξιδεύουν ταχύτατα , παντού ,όπως αυτή που έδωσε στο Γερμανικό περιοδικό Die Zeit
''Οι περισσότεροι διανοητές είναι υπηρέτες της εξουσίας και σύμβουλοι κυβερνήσεων. Αποκαλούν τους εαυτούς τους ειδικούς. Επιδίωκαν τη δόξα για αιώνες, όχι μόνο στο σήμερα. Πάντως κάθε κοινωνία έχει κριτικούς διανοητές στις παρυφές της. Και οι δύο τύποι έχουν επιρροή: Και οι υπηρέτες της εξουσίας και οι διαφωνούντες. ''
αναδημοσίευση http://parallhlografos.wordpress.com
Συνέντευξη του Νόαμ Τσόμσκυ στο Γερμανικό περιοδικό Die Zeit .
Παρασκευή 2 Σεπτεμβρίου 2011
Αν πάτε κατά το Δίστομο, περάστε απ' το μουσείο...
Στο Δίστομο δεν χαρήκαμε μόνο την επιτυχία μας αλλά κλάψα με κιόλας.
Οι άνθρωποι εκεί ,δεν εξαντλήθηκαν μόνο στην διοργάνωση του Φεστιβάλ , φρόντισαν να μας γνωρίσουν και τον τόπο τους . Άρτιος καταμερισμός δουλειάς και οργάνωσης .Τους ζήλεψα και τους θαύμασα
Η επίσκεψη στο μουσείο θυμάτων του ναζισμού και η εμπειρία μας συγκλονιστική . Δεν περιγράφετε ,τη ζεις και μεις τη ζήσαμε Το νοιώθω δικό μου.....
Βρήκα μια περιγραφη και την παραθετω Αξιζει να τη διαβάσετε
Κυριακή 14 Αυγούστου 2011
Αγαπητε μου θειε Τακη
Μετά από πολύ καιρό σε θυμήθηκα και σκέφτηκα να σου γράψω ένα γραμματάκι ,έτσι ,σε κάποιον να τα πω και εγώ.Απόψε θείε μου, διάβασα κάτι συγκλονιστικό. Διάβασα για ένα καινούργιο όπλο που θα δοκιμάσουν οι Ισραηλινοί από το Σεπτέμβριο, για την αντιμετώπιση αυτών που διαδηλώνουν και διαμαρτύρονται.
Κραυγή νομίζω θα το λένε . Από δω και πέρα....
Δευτέρα 8 Αυγούστου 2011
100.000 νοικοκυριά και μικρομάγαζα χωρίς ρεύμα!
Πηγη : Αριστερά δρώμενα
Το εργατικό – λαϊκό κίνημα δεν πρέπει να επιτρέψει την παραπέρα ληστεία του λαού
Περίπου 100.000 νοικοκυριά και μικρομάγαζα έχουν μείνει τον τελευταίο χρόνο χωρίς ρεύμα. Σύμφωνα με στοιχεία της ΔΕΗ, από πέρυσι το καλοκαίρι μέχρι σήμερα, από τις 250.000 διακοπές ρεύματος λόγω αδυναμίας αποπληρωμής, έχουν γίνει μόλις 150.000 επανασυνδέσεις. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία χωρίς ρεύμα έχουν μείνει εργατικά λαϊκά νοικοκυριά και μικρές επιχειρήσεις που έκλεισαν.
Εν έτει 2011, με την εξέλιξη της τεχνολογίας και της επιστήμης να καλπάζει και τον παραγόμενο πλούτο να αυξάνει με άλματα, υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι που δεν μπορούν να πληρώσουν για να έχουν ηλεκτρικό ρεύμα. Εκατοντάδες χιλιάδες που δεν αντέχουν ούτε κάποιο διακανονισμό αποπληρωμής των λογαριασμών τους με τη ΔΕΗ.
Είναι ενδεικτικό ότι, σύμφωνα με στοιχεία της ΔΕΗ, στο τέλος του φετινού Ιούνη οι απλήρωτοι προς τη ΔΕΗ λογαριασμοί έφταναν στα 420 εκατ. ευρώ (από 330 εκατ. ευρώ τον αντίστοιχο μήνα πέρυσι), αυξήθηκαν δηλαδή κατά 30%. Από το ποσό αυτό, 100 – 110 εκατ. ευρώ είναι καθυστερήσεις άνω του εξαμήνου και αφορούν 190.000 νοικοκυριά ή μικρές επιχειρήσεις, από το σύνολο των 7,5 εκατ. πελατών της ΔΕΗ.
Το εργατικό – λαϊκό κίνημα δεν πρέπει να επιτρέψει την παραπέρα ληστεία του λαού
Περίπου 100.000 νοικοκυριά και μικρομάγαζα έχουν μείνει τον τελευταίο χρόνο χωρίς ρεύμα. Σύμφωνα με στοιχεία της ΔΕΗ, από πέρυσι το καλοκαίρι μέχρι σήμερα, από τις 250.000 διακοπές ρεύματος λόγω αδυναμίας αποπληρωμής, έχουν γίνει μόλις 150.000 επανασυνδέσεις. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία χωρίς ρεύμα έχουν μείνει εργατικά λαϊκά νοικοκυριά και μικρές επιχειρήσεις που έκλεισαν.Εν έτει 2011, με την εξέλιξη της τεχνολογίας και της επιστήμης να καλπάζει και τον παραγόμενο πλούτο να αυξάνει με άλματα, υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι που δεν μπορούν να πληρώσουν για να έχουν ηλεκτρικό ρεύμα. Εκατοντάδες χιλιάδες που δεν αντέχουν ούτε κάποιο διακανονισμό αποπληρωμής των λογαριασμών τους με τη ΔΕΗ.
Είναι ενδεικτικό ότι, σύμφωνα με στοιχεία της ΔΕΗ, στο τέλος του φετινού Ιούνη οι απλήρωτοι προς τη ΔΕΗ λογαριασμοί έφταναν στα 420 εκατ. ευρώ (από 330 εκατ. ευρώ τον αντίστοιχο μήνα πέρυσι), αυξήθηκαν δηλαδή κατά 30%. Από το ποσό αυτό, 100 – 110 εκατ. ευρώ είναι καθυστερήσεις άνω του εξαμήνου και αφορούν 190.000 νοικοκυριά ή μικρές επιχειρήσεις, από το σύνολο των 7,5 εκατ. πελατών της ΔΕΗ.
Σάββατο 6 Αυγούστου 2011
Θα επιμένω και θα επανέρχομαι .κάθε φορά που θα πίπτει στην αντίληψή μου κάποια μορφή αυθόρμητου εθελοντισμού.Για Πέμπτη φορά νομίζω, εκδηλώθηκε πυρκαγιά στις Μαγούλες Αιτωλικού .Πάντα στο ίδιο σημείο και την ίδια ώρα.Το γεγονός δεν είναι τυχαίο ! Σίγουρα υπάρχει πρόθεση ,Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα.
Το θέμα είναι ότι δυο δεκαεπτάριδες από τις Μαγούλες έτρεξαν στο σημείο ,όχι για να χαζέψουν ,αλλά για να συνδράμουν.Οι δυο πυροσβέστες που έφτασαν ,ταυτόχρονα ,στο σημείο με το όχημα τους ,εισπράττοντας την αυθόρμητη διάθεση των νεαρών ,λες και ήταν μέλη της ομάδας τους.... Απλώστε μάνικες ...φώναξαν. και όλοι έγιναν ένα.
Οι μεν στο καθήκον τους ,οι δε για να προσφέρουν στον τόπο τους,στο περιβάλλον τους .
Κάποιοι άλλοι ,με μπουκάλια παγωμένο νερό ,έτρεξαν κι αυτοί να ξεδιψάσουν τους πυροσβέστες
Δεν είναι σπουδαίο ;
Υ.Γ.
Ο ένας δεκαεπτάρης ήταν ο γιος μου .Συγχωρέστε, με αλλα δικαιούμαι να καμαρώνω για το αλτρουισμό του
Τρίτη 2 Αυγούστου 2011
Προς τον φίλο μου Βασίλη
| Αυτό είναι παραδοσιακό πανηγύρι και μάλιστα θρησκευτικό |
Ο πολιτισμός έχει μια ακαταμάχητη γοητεία που τον κάνει να έλκει πάνω του ένα σορό παράσιτα.
Ο πολιτισμός είναι πολύτιμος και ακριβός και κοστίζει Όσο και να κοστίζει όμως, σίγουρα είναι φθηνότερος από ένα κατεστραμμένο και κατατρυπημένο από τις σήραγγες κορμί
Επομένως ,δεν είναι οικονομικό μέγεθος .
Μακάρι όλοι οι άνθρωποι να ασχολούνταν με το θέατρο, τη μουσική , τον χορό, τον αθλητισμό.Γενικά με τις τέχνες
Δεν μου λέει τίποτα μια εκδήλωση κατά των ναρκωτικών.Τα παιδιά,γνωρίζουν καλλίτερα απ τους μεγάλους, τους κινδύνους.
Επομένως, χρειάζεται υποδομή και υποστήριξη σε αυτό που λέμε, ''δημιουργική απασχόληση''.
Χρειάζεται να τους δώσουμε την δυνατότητα να δείξουν αυτό που έχουν μάθει
Χρειάζεται να οργανώνουμε εκδηλώσεις και όταν προσκαλέσουμε μια πολιτιστική ομάδα ,δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τις αρχές του Ξένιου Διός
Δυστυχώς, το πολιτικό σύστημα έχει μπερδέψει τον πολιτισμό με τις δημόσιες σχέσεις.Για αυτό και οι όποιες δαπάνες γίνονται, πληρώνονται από τον ίδιο κωδικό
Δυστυχώς από τα συμβούλια των πνευματικών κέντρων απουσιάζει κάθε ζωντανό πολιτιστικό κύτταρο του τόπου τους και έτσι φτάνουμε στο σημείο να μην μπορούμε να ξεχωρίσουμε ,για παράδειγμα τι είναι παραδοσιακός χορός και τι φολκλόρ
Δεν είναι λοιπόν πρόβλημα η χρηματοδότηση αλλά το τι χρηματοδοτούμε
Υ.Γ. Αν η σπουδαία καλλιτέχνιδα της αφίσας χρηματοδοτήθηκε το 2003 ,επιβεβαιώνονται αυτά που γράφω άλλα και έτσι να μην είναι πάλι έχουμε χάσει το νόημα του πανηγυριού και μάλιστα θρησκευτικού
Πέμπτη 28 Ιουλίου 2011
του Π. Κωνσταντίνου
Η θλίψη και το σοκ σε ολόκληρη την ανθρωπότητα για το χαμό πάνω από ενενήντα ανθρώπων από το δολοφονικό χέρι των νεοναζί, οι περισσότεροι από το κάμπινγκ νεολαίας του Εργατικού Κόμματος προκαλεί τώρα την οργή για τους υπεύθυνους. Η ανοχή των κυβερνήσεων στα φασιστικά κόμματα και τους νεοναζί στην Ευρώπη είχε ξεπεράσει κάθε όριο το προηγούμενο διάστημα. Γίνονταν αποδεκτά ακόμη και ως κυβερνητικοί εταίροι , ως εργαλεία για την απομόνωση των εργατικών αντιστάσεων και της αριστεράς που στη περίοδο της κρίσης επέμενε να προβάλει εναλλακτικές λύσεις υπέρ των συμφερόντων της μεγάλης πλειοψηφίας και όχι της μειοψηφίας των κατόχων του πλούτου.
Τρίτη 26 Ιουλίου 2011
Ο ηχολήπτης του Πλούτου φορτίζει τις μπαταρίες του πριν απο την παράσταση
Δευτέρα 25 Ιουλίου 2011
Για τον σκηνογραφο μας
Είναι αλήθεια ότι ο σκηνογράφος της θεατρικής ομάδας ο Μιχάλης ο Κότσαρης ,με τις εμπνεύσεις του πάντα δημιουργεί μια ευχάριστη νότα που στη βάση της δημιουργούν οι υπόλοιποι .Προσωπικά πάντα περιμένω την υλοποίηση της σκηνοθετικής του φαντασίας ώστε και εγώ να σχεδιάσω τα του ήχου .Πολλές φορές δεν τον έλαβα υπόψιν και εκτέθηκα .Κακό του κεφαλιού μου.Στο πλούτο το σκηνικό του ήταν φανταστικό ,όπως και σε κάθε παράσταση η έμπνευση του είναι μοναδική .Ανάλογα με την φαντασιακή του σύλληψη ο καθένας το ερμηνεύει Να όμως τι λέει ο ίδιος ο δημιουργός:''Το ζητούμενο στο συγκεκριμένο σκηνικό δεν ήταν η φλυαρία. Η ατμόσφαιρα του έργου ζητούσε έναν σχετικά ρεαλιστικό σκηνικό που να δηλώνει ένα φτωχικό καλύβι και τον αύλειο χώρο του. Χρησιμοποιήθηκαν φυσικά υλικά (λινά υφάσματα, ξύλο, καλάμια, σχοινιά) στις αποχρώσεις της ώχρας, του υπόλευκου, του κόκκινου του κεραμιδιού και του μαύρου - τα βασικά χρώματα της αρχαιότητας, που συνοδεύτηκαν από το δυναμικό υλικό του σιδήρου (οι εκατέρωθεν ράμπες στα δύο βάθρα). Πρωτίστως το σύνολο του σκηνικού είναι περιγραφικό, ταυτόχρονα όμως υποδηλώνει μέσα από τη στυλιζαρισμένη αφαιρεσή του τα κυριότερα στοιχεία του θεατρικού χώρου-χρόνου που διαδραματίζεται ο "Πλούτος" του Αριστοφάνη. Τονίζει ο Πήτερ Μπρούκ: " Ανακάλυψα συχνά πως το σκηνικό είναι η γεωμετρία της τελικής μορφής του έργου....καλός σκηνογράφος είναι αυτός που προχωρεί βήμα βήμα, παράλληλα με το σκηνοθέτη, γυρίζει πίσω, επιφέρει αλλαγές, αναθεωρεί, καθώς μορφοποιείται βαθμιαία η τελική σύλληψη." Κι εδώ έγινε ακριβώς αυτό - το σκηνικό δεν έμεινε στη μακέττα, όταν ξεκίνησε το στήσιμό του υπήρξε μια διαρκής κίνηση που το μετασχημάτιζε σε σχέση με τη δράση των ηθοποιών και τις συνθήκες του τόπου - χώρου στον οποίο θα συνθέτονταν.
Τέλος το συγκεκριμένο σκηνικό, συμβολικά θα μπορούσε να ερμηνευθεί σαν ένα άθλιο, παλιωμένο καράβι (η χώρα) με τα μπαλωμένα του πανιά ανοιχτά και με όλους του ηθοποιούς (πολίτες) πάνω του, να πλέει σε μιαν άγνωστη κα επικίνδυνη θάλασσα (κρίση).''
Σάββατο 23 Ιουλίου 2011
Η εξέγερση των μικροαστών
Πολύ θα το θελα να μην είναι έτσι, αλλά δυστυχώς, είμαι αναγκασμένος από την πραγματικότητα να συμφωνήσω.Το άρθρο του Νίκου Δαβετα το κρατάω πολύ καιρό στο αρχείο μου.Δεν ήθελα να το παραδεχτώ . Κι όμως, λέει αλήθειες ..
Του Νίκου Δαββέτα, Τvxs, 13.4.11
«Αυτή η πραγματικότητα δεν μπορεί να ακουστεί σαν τραγούδι».
Ντανίλο Κις
Ντανίλο Κις
Η εξέγερση των μικροαστών δεν είναι εναντίον του μεγάλου κεφαλαίου, αλλά εναντίον του κράτους, με ένα και μοναδικό αίτημα: Να συνεχισθεί η λεηλασία του, το κομματικό πλιάτσικο, έτσι όπως αρχικώς συμφωνήθηκε, με τον μηχανισμό των αθρόων διορισμών και των ανεξέλεγκτων παροχών. Να τηρηθεί με άλλα λόγια το περίφημο «Συμβόλαιο με το λαό». Εσείς μας πληρώνετε, εμείς σας ψηφίζουμε. Δυστυχώς η Ιστορία μάς έχει διδάξει πως όταν ξεσηκώνονται οι μικροαστοί, όταν βγαίνουν στους δρόμους χτυπώντας άδειες κατσαρόλες, το «αυγό του φιδιού» έχει διαρραγεί.
Τρίτη 19 Ιουλίου 2011
Μάικλ Σαντέλ:«Ανήθικη η κοινωνία της αγοράς»

O καθηγητής του Χάρβαρντ απαντά στις ερωτήσεις του «Βήματος»
Αν σας ρωτούσαν ποιο είναι το πιο δημοφιλές μάθημα στο Χάρβαρντ, δύσκολα θα μαντεύατε τη σωστή απάντηση: Είναι οι παραδόσεις του Μάικλ Σαντέλ για την πολιτική φιλοσοφία. Οπου και αν μιλάει, από τη Βοστώνη ως το Τόκιο, τον υποδέχονται σαν ροκ σταρ. Στις διαλέξεις του δεν πέφτει καρφίτσα από ανθρώπους που τρέχουν να ακούσουν πώς θα απαντούσε, π.χ., σήμερα ο Αριστοτέλης στα ηθικά διλήμματα του 2011: Πώς θα πρέπει να κατανεμηθούν τα βάρη της λιτότητας; Ποιες είναι οι ευθύνες των πλουσίων σε μια δίκαιη κοινωνία; Πρέπει να υπάρχουν ηθικά όρια στις αγορές; «Σε καιρούς οικονομικής κρίσης ξεχάσαμε την ηθική και χάσαμε την τέχνη του δημοκρατικού διαλόγου» τονίζει μιλώντας στο «Βήμα» ο αμερικανός καθηγητής, ο οποίος πιστεύει ότι και τα πλέον αμφιλεγόμενα ζητήματα μπορούν να φωτιστούν από μια στέρεη ηθική επιχειρηματολογία.
Ο Μάικλ Σαντέλ πιστεύει ότι η κρίση χρέους της Ελλάδας έχει και ηθικές διαστάσεις. «Στις δυτικές δημοκρατίεςπροσπαθούμε συχνά να συζητήσουμε για την πολιτική και την οικονομία χωρίς να αναφερόμαστε σε ζητήματα ηθικής, αξιών και κοινού καλού. Πιστεύω ότι είναι λάθος.... Οδηγεί σε μια τεχνοκρατική, διαχειριστική πολιτική που δεν μπορεί να εμπνεύσει τους πολίτες να συμμετέχουν. Δεν είναι δυνατόν να μιλήσουμε για μια δίκαιη κοινωνία χωρίς να απαντήσουμε σε ηθικά ερωτήματα- ποια αγαθά αξίζει να επιδιώξουμε; ποιες αρετές αξίζει να καλλιεργήσουμε και ποιες είναι οι υποχρεώσεις μας απέναντι στους άλλους πολίτες; Οπως βλέπουμε σήμερα στην Ελλάδα,η συζήτηση για τα οικονομικά προβλήματα,για το χρέος, τα ελλείμματα, τη λιτότητα και τη φοροδιαφυγήείναι αναπόφευκτα ηθικά ερωτήματα.Πώς θα πρέπει να κατανεμηθούν τα βάρη της λιτότητας;Ποιες είναι οι ευθύνες των πλουσίων προς τα λιγότερο προνομιούχα μέλη της κοινωνίας; Πώς απαντά σε αυτά τα ερωτήματα μια δίκαιη κοινωνία;».
Αντίθετα από πολλούς σύγχρονους φιλοσόφους, λέει ότι πρέπει να υπάρχουν ηθικά όρια στις ελεύθερες αγορές: «Οι αγορές είναι πολύτιμα εργαλεία για την οργάνωση της παραγωγικής δραστηριότητας. Αλλά δεν είναι αυτοσκοπός και δεν μπορούναπό μόνες τους να ορίσουν τη Δικαιοσύνη. Στο βιβλίο μου “Δικαιοσύνη- Τι είναι το σωστό” (σ.σ.: κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πόλις) εξετάζω τη φιλοσοφία της ελεύθερης αγοράς.Σύμφωνα με αυτήν,όποια αναδιανομή εισοδήματος και πλούτου γίνεται βάσει εθελοντικής συνεισφοράς στην ελεύθερη αγορά είναι δίκαιη.Αλλά προβάλλω αντιρρήσεις σε αυτή την άποψη. Ρωτώ αν κάποια αγαθά δεν θα πρέπει να πωλούνται και να αγοράζονται με χρήματα. Για παράδειγμα, πρέπει να υπάρχουν αγορές για ανθρώπινα όργανα προς μεταμόσχευση;Για τη στρατιωτική θητεία;Ποιος πρέπει να είναι ο ρόλος των αγορών στην Παιδεία και στην Υγεία; Αν υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν πρέπει να αγοράζονται με χρήματα,πρέπει να κάνουμε μια δημόσια συζήτηση για τα ηθικά όρια των αγορών. Αλλιώςδιατρέχουμε τον κίνδυνο να διολισθήσουμε από μια οικονομία της αγοράς σε μια κοινωνία της αγοράς,στην οποία κοινωνικές σχέσεις και αξίες μετατρέπονται σε εμπορεύματα κατ΄ εικόνα των αγορών».
Ο Σαντέλ αρχίζει τις παραδόσεις του κάνοντας μια συγκεκριμένη ερώτηση. Π.χ.: «Είναι δίκαιο ότι οι διευθύνοντες σύμβουλοι των μεγάλων επιχειρήσεων κερδίζουν 344 φορές περισσότερα από τον μέσο εργαζόμενο στις ΗΠΑ;».
«Το 1980οι διευθύνοντες σύμβουλοι στις μεγάλες εταιρείες έβγαζαν μόνο 42 φορές περισσότερα χρήματα από τον μέσο εργαζόμενο,επομένως κάτι έχει αλλάξει. Αν πιστεύετε ότι αυτές οι διαφορές απηχούν τη μεγαλύτερη προσπάθεια, ευφυΐα και σκληρή δουλειά των στελεχών, πρέπει να αναρωτηθούμε αν οι διευθύνοντες σύμβουλοι εργάζονται οκτώ φορές πιο σκληράή αν είναι οκτώ φορές πιο έξυπνοι σήμερα από ό,τι το 1980. Αυτό είναι μάλλον απίθανο. Ετσι, πρέπει να υπάρχουν άλλες εξηγήσεις, που έχουν να κάνουν με τις αλλαγές στην παγκόσμια οικονομία,αλλά αυτό δείχνει ότι ο μισθός των μεγαλοστελεχών καθορίζεται από παράγοντες ανεξάρτητους από την ηθική αξία εκείνου που τον λαμβάνει. Στο βιβλίο μουχρησιμοποιώ αυτό το παράδειγμα για να εξετάσω το μεγαλύτερο ερώτημα του ποιος αξίζει τι:Πώς θα πρέπει να διανέμονται το εισόδημα,ο πλούτος και τα αγαθά σε μια δίκαιη κοινωνία;».
«ΠΛΗΡΩΣΑΤΕ ΣΤΗ “ΜΑΥΡΗ” ΑΓΟΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΑΚΟΥΣΕΤΕ. ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟ Ή ΑΔΙΚΟ;»
500 δολάρια για ένα...«δωρεάν» εισιτήριο
Στο Τόκιο ο κόσμος περίμενε στην ουρά για να τον ακούσει να μιλάει.Τα εισιτήρια, τα οποία ήταν δωρεάν και διατέθηκαν με κλήρωση, πωλούνταν στη «μαύρη» αγορά για 500 δολάρια. Ο Σαντέλ άρχισε τη διάλεξη με το ερώτημα: «Είναι δίκαιη ή άδικη η “μαύρη” αγορά εισιτηρίων;».
Ενας Αμερικανός στην Οξφόρδη
Ο Μάικλ Τζ.Σαντέλ γεννήθηκε το 1953.Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης,είναι καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.Διετέλεσε επισκέπτης καθηγητής στη Σορβόννη και είναι τακτικός συνεργάτης των «Νew York Τimes».
«Θα σκότωνες τον χοντρό για να σώσεις το τρένο»;
Χρησιμοποιεί εκλαϊκευτικά παραδείγματα όπως: «Ενα τρένο περνάει με τα φρένα σπασμένα. Αν ένας πολύ χοντρός άνθρωπος πέσει στις γραμμές θα σκοτωθεί, αλλά θα σωθούν πέντε εργαζόμενοι στις γραμμές. Εσείς θα τον σπρώχνατε;».
Ψηφιακό ραντεβού://www.justiceharvard.org.
Περίπου 15.000 φοιτητές του Χάρβαρντ έχουν παρακολουθήσει το θρυλικό μάθημα του Σαντέλ για τη «Δικαιοσύνη». Εξάλλου εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι συντονίζονται στην ιστοσελίδα http://www.justiceharvard. org και τον παρακολουθούν ζωντανά στον υπολογιστή.
Τι θα έλεγε σήμερα ο Αριστοτέλης
Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ Σαντέλ είναι ο ακαδημαϊκός που επανέφερε στη σύγχρονη πολιτική φιλοσοφία τον Αριστοτέλη, τον οποίο επικαλείται πολύ συχνά στις διαλέξεις και στα βιβλία του. - Πώς θα απαντούσε ο Αριστοτέλης στο ερώτημα αν «δικαιούται» μια κυβέρνηση να φορολογεί τους πλουσίους για να βοηθά τους φτωχούς; «Ο Αριστοτέλης θα έλεγε ότι πρέπει πρώτα να προσδιορίσουμε τον σκοπό της πολιτικής κοινότητας. Μόνο τότε μπορούμε να αποφασίσουμε ποιο σύστημα φορολόγησης ή δημόσιων οικονομικών είναι δίκαιο. Η απάντησή του, φυσικά, είναι ότι σκοπός της πολιτικής δεν είναι μόνο να προωθήσει την ασφάλεια και τις οικονομικές συναλλαγές, αλλά να καλλιεργήσει και την αρετή των πολιτών. Ο Αριστοτέλης θα έλεγε ότι ένα πολύ μεγάλο χάσμα ανάμεσα στους πλούσιους και στους φτωχούς θα υπονόμευε την πολιτική αρετή και το κοινό καλό. Οι πλούσιοι θα διαφθείρονταν και οι φτωχοί θα οδηγούνταν σε διάσπαση από τις υλικές τους ανάγκες για να συμμετάσχουν στη δημόσια ζωή».
Πέμπτη 14 Ιουλίου 2011
Αποκαλύφθηκε κύκλωμα φοροδιαφυγής
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες της ''νοτας'' κλιμάκιο της τρόικα ,εγκατεστημένο στο υπουργείο οικονομικών , κάνει φύλο και φτερό όλους τους φακέλους και τα αρχεία του υπουργείου και είναι κοντά στο ξεσκέπασμα μεγάλου κυκλώματος φοροδιαφυγής ,Όλα ξεκίνησαν από μια απλή και άδολη ανάρτηση στο ιστολόγιο του πολιτιστικού συλλόγου Χρυσοβεργίου. Ο συγκεκριμένος σύλλογος με την ανάρτηση του για τις ζαλίγκες και το ζαλιγκομα ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ !!!! πως....γυναίκες από το Χρυσοβέργι μετέφεραν ζαλιγκωμένες ξύλα στο Αιτωλικό επ' αμοιβή χωρίς τα φορτία να συνοδεύονται με τα αντίστοιχα δελτία αποστολής . Το κλιμάκιο της τρόικα έδωσε εντολή και το υπουργείο δημόσιας τάξης έχει αναπτύξει δυνάμεις των ΜΑΤ σε όλα τα αεροδρόμια και τους σταθμούς εξόδους της χώρας .Σύμφωνα με πληροφορίες η μια εκ των δυο της φωτογραφίας που συνοδεύει την ανάρτηση ,κατάγεται από τη Σκοπιά η Τσεκλίστα της Ευρυτανίας ,από όπου και ο κ. Θάνος Μωραΐτης. Γιαυτό το λόγο ο υπουργός κλήθηκε από το κλιμάκιο της τρόικα για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την προσωπικότητα της φερόμενης ως φοροφυγάδος Τελευταία ,έφτασε στο κλιμάκιο της τρόικα η πληροφορία πως η φερομένη ως φοροφυγάς απεβίωσε .Αμέσως σκάφη του λιμενικού εστάλησαν στον Αχέροντα ποταμό και ελέγχουν κάθε βάρκα που περνά μήπως και διαφύγει προς τον κάτω κόσμο ,οπότε χάνονται τα πάντα . Πάντως η ''νοτα '' όταν προκύψουν νέα στοιχεία θα είναι κοντά σας και θα σας ενημερώνει.Δευτέρα 11 Ιουλίου 2011
Ραφαέλε Σιμόνε: Γιατί η Αριστερά δεν συγκινεί πια
πηγη¨πολιτικη επιθεωρηση
Του Γιάννη Μπασκόζου , ΒΗΜΑ, 10.7.11
Τσαρλς Τίλλυ: Η μαζική κουλτούρα απειλή για τη δημοκρατία
Του Γιάννη Μπασκόζου , ΒΗΜΑ, 10.7.11
Τσαρλς Τίλλυ: Η μαζική κουλτούρα απειλή για τη δημοκρατία
Tι είναι άραγε δημοκρατία σήμερα; Ποιο καθεστώς θεωρείται δημοκρατικό; Είναι τα κοινοβουλευτικά συστήματα δημοκρατικά ή μήπως η άμεση δημοκρατία- που έχει γίνει προσφάτως της μόδας στις πλατείες των «Αγανακτισμένων»- είναι η κορυφή της δημοκρατίας; Είναι άραγε εφικτή μια δημοκρατία ικανοποιητική σήμερα; Δύο διαφορετικοί στοχαστές συναντώνται σε αυτά τα ερωτήματα, ο Τσαρλς Τίλλυ και ο Ραφαέλε Σιμόνε. Ο Τσαρλς Τίλλυ μελετώντας επί χρόνια τα καθεστώτα πολλών χωρών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι σημασία δεν έχει ο τίτλος του καθεστώτος αλλά οι σχέσεις πολίτη και κράτους. Κατά τον Τίλλυ «δημοκρατία είναι εκείνο το πολιτικό καθεστώς όπου οι σχέσεις ανάμεσα στο κράτος και στους πολίτες διέπονται από ευρεία,ισότιμη,ασφαλή (δηλαδή προστατευμένη) και αμοιβαίως δεσμευτική διαβούλευση».
Παρασκευή 8 Ιουλίου 2011
Μιλώντας με τη μηχανή
Αναδημοσιευση απο το ΓΗΤΑΥΡΟ
Τα τελευταία χρόνια το λογισμικό αναγνώρισης φωνής έχει αρχίσει να μπαίνει σε πολλές πλευρές της καθημερινής ζωής. Βρίσκεται στην άλλη άκρη των τηλεφωνικών γραμμών υποστήριξης πελατών πολλών μεγάλων εταιρειών, σε συστήματα τηλεφωνικής κράτησης θέσεων, έχει ενσωματωθεί στο πιο διαδεδομένο λειτουργικό σύστημα για προσωπικούς υπολογιστές και συχνά υπάρχει και ως εναλλακτική μέθοδος εισαγωγής πληροφοριών στα τηλέφωνα με οθόνες αφής. Παρ' όλ' αυτά, δύσκολα βρίσκεις κάποιον που να είναι ικανοποιημένος από την αλληλεπίδραση με κάποια μηχανή μέσω διασύνδεσης αναγνώρισης φωνής.
Τα τελευταία χρόνια το λογισμικό αναγνώρισης φωνής έχει αρχίσει να μπαίνει σε πολλές πλευρές της καθημερινής ζωής. Βρίσκεται στην άλλη άκρη των τηλεφωνικών γραμμών υποστήριξης πελατών πολλών μεγάλων εταιρειών, σε συστήματα τηλεφωνικής κράτησης θέσεων, έχει ενσωματωθεί στο πιο διαδεδομένο λειτουργικό σύστημα για προσωπικούς υπολογιστές και συχνά υπάρχει και ως εναλλακτική μέθοδος εισαγωγής πληροφοριών στα τηλέφωνα με οθόνες αφής. Παρ' όλ' αυτά, δύσκολα βρίσκεις κάποιον που να είναι ικανοποιημένος από την αλληλεπίδραση με κάποια μηχανή μέσω διασύνδεσης αναγνώρισης φωνής.
Πέμπτη 7 Ιουλίου 2011
Ανάπηρος έμεινε ο δημοσιογράφος Μανώλης Κυπραίος
Αναδημοσίευση από το:
Ανάπηρος έμεινε ο δημοσιογράφος Μανώλης Κυπραίος, από την ωμή βία που ασκήθηκε εναντίον του από τις κρατικές δυνάμεις καταστολής, ενώ κάλυπτε την απεργιακή κινητοποίηση στις 15 Ιουνίου. Συγκεκριμένα, άνδρας των ΜΑΤ πέταξε στοχευμένα μια χειροβομβίδα κρότου λάμψης σε απόσταση αναπνοής από το κεφάλι του, αφού μάλιστα ο συνάδελφος είχε δηλώσει τη δημοσιογραφική του ιδιότητα, με αποτέλεσμα να χάσει την ακοή του και στα δύο αυτιά! Τη βάναυση συμπεριφορά των ΜΑΤ καταδίκασε απερίφραστα το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, ενώ η υπόθεση βρίσκεται ήδη στον Εισαγγελέα. Ο Μανώλης Κυπραίος λοιπόν γίνεται στοιχειοθετημένα ο πρώτος συνάνθρωπός μας που κατά τη διάρκεια των πρόσφατων διαδηλώσεων έχασε εξολοκλήρου μία απ' τις 5 αισθήσεις του και έμεινε ανάπηρος, ως αποτέλεσμα της αστυνομικής βίας. Δηλώνοντας την αμέριστη αλληλεγγύη και συμπαράστασή μας, παραθέτουμε τη συγκλονιστική μαρτυρία που μας έστειλε. διαβάστε περισσότερα
Ανάπηρος έμεινε ο δημοσιογράφος Μανώλης Κυπραίος, από την ωμή βία που ασκήθηκε εναντίον του από τις κρατικές δυνάμεις καταστολής, ενώ κάλυπτε την απεργιακή κινητοποίηση στις 15 Ιουνίου. Συγκεκριμένα, άνδρας των ΜΑΤ πέταξε στοχευμένα μια χειροβομβίδα κρότου λάμψης σε απόσταση αναπνοής από το κεφάλι του, αφού μάλιστα ο συνάδελφος είχε δηλώσει τη δημοσιογραφική του ιδιότητα, με αποτέλεσμα να χάσει την ακοή του και στα δύο αυτιά! Τη βάναυση συμπεριφορά των ΜΑΤ καταδίκασε απερίφραστα το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, ενώ η υπόθεση βρίσκεται ήδη στον Εισαγγελέα. Ο Μανώλης Κυπραίος λοιπόν γίνεται στοιχειοθετημένα ο πρώτος συνάνθρωπός μας που κατά τη διάρκεια των πρόσφατων διαδηλώσεων έχασε εξολοκλήρου μία απ' τις 5 αισθήσεις του και έμεινε ανάπηρος, ως αποτέλεσμα της αστυνομικής βίας. Δηλώνοντας την αμέριστη αλληλεγγύη και συμπαράστασή μας, παραθέτουμε τη συγκλονιστική μαρτυρία που μας έστειλε. διαβάστε περισσότερα
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




