Κωστής Παλαμάς, "Ο γκρεμιστής".

Ακούστε. Εγώ είμαι ο γκρεμιστής, γιατί είμ’ εγώ κι ο κτίστης,
ο διαλεχτός της άρνησης κι ο ακριβογιός της πίστης.
Και θέλει και το γκρέμισμα νου και καρδιά και χέρι.
Στου μίσους τα μεσάνυχτα τρέμει ενός πόθου αστέρι.
Κι αν είμαι της νυχτιάς βλαστός, του χαλασμού πατέρας,
πάντα κοιτάζω προς το φως το απόμακρο της μέρας.
εγώ ο σεισμός ο αλύπητος, εγώ κι ο ανοιχτομάτης·
του μακρεμένου αγναντευτής, κι ο κλέφτης κι ο απελάτης
και με το καριοφίλι μου και με τ’ απελατίκι
την πολιτεία την κάνω ερμιά, γη χέρσα το χωράφι.
Κάλλιο φυτρώστε, αγκριαγκαθιές, και κάλλιο ουρλιάστε, λύκοι,
κάλλιο φουσκώστε, ποταμοί και κάλλιο ανοίχτε τάφοι,
και, δυναμίτη, βρόντηξε και σιγοστάλαξε αίμα,
παρά σε πύργους άρχοντας και σε ναούς το Ψέμα.
Των πρωτογέννητων καιρών η πλάση με τ’ αγρίμια
ξανάρχεται. Καλώς να ρθή. Γκρεμίζω τη ασκήμια.
Είμ’ ένα ανήμπορο παιδί που σκλαβωμένο το ‘χει
το δείλιασμα κι όλο ρωτά και μήτε ναι μήτε όχι
δεν του αποκρίνεται κανείς, και πάει κι όλο προσμένει
το λόγο που δεν έρχεται, και μια ντροπή το δένει
Μα τ ο τσεκούρι μοναχά στο χέρι σαν κρατήσω,
και το τσεκούρι μου ψυχή μ’ ένα θυμό περίσσο.
Τάχα ποιός μάγος, ποιό στοιχειό του δούλεψε τ’ ατσάλι
και νιώθω φλόγα την καρδιά και βράχο το κεφάλι,
και θέλω να τραβήξω εμπρός και πλατωσιές ν’ ανοίξω,
και μ’ ένα Ναι να τιναχτώ, μ’ ένα Όχι να βροντήξω;
Καβάλα στο νοητάκι μου, δεν τρέμω σας όποιοι είστε
γκρικάω, βγαίνει από μέσα του μια προσταγή: Γκρεμίστε!

Μεγάλη Παρασκευή του 1944...

 Αναδημοσιευση απο το: http://agriniomemories.blogspot.com

Φυλακές Αγίας Τριάδος

Η εκτέλεση των 120
"Πέρασε ένας χρόνος από τη δραματική εκείνη Μεγάλη Παρασκευή, θυσία στο βωμό της λευτεριάς της Πατρίδας. Ό,τι ιερότερο και καλλίτερο έχει ο ελληνικός λαός.
Το Αγρίνιο πρόσφερε στην ιστορία της αγωνιζόμενης Ελλάδας το ολοκαύτωμα των 120 δολοφονημένων παιδιών του. Ποιος θα μπορέσει ποτέ να περιγράψει σ" όλη της την έκταση, τη φρίκη της ημέρας;
Σας μεταφέρουμε εδώ απλές αφηγήσεις για τα γεγονότα της Μεγ. Παρασκευής όπως τα διηγήθηκαν φυλακισμένοι, αυτόπτες μάρτυρες και τσολιάδες ακόμη.

Δέκα τεχνικές για την χειραγώγηση της κοινής γνώμη

Προσέξτε την 10η τεχνική

1. Η τεχνική της διασκέδασης

Πρωταρχικό στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου, η τεχνική της διασκέδασης συνίσταται στη στροφή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και από τις μεταλλαγές που αποφασίστηκαν από τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ, δι’ενός αδιάκοπου καταιγισμού διασκεδαστικών και ασήμαντων λεπτομερειών. 

Η τεχνική της διασκέδασης είναι επίσης απαραίτητη για να αποτραπεί το κοινό από το να ενδιαφερθεί για ουσιαστικές πληροφορίες στους τομείς της επιστήμης, της οικονομία, της ψυχολογίας, της νευροβιολογίας και της κυβερνητικής. «Κρατήστε αποπροσανατολισμένη την προσοχή του κοινού, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμαλωτισμένη σε θέματα χωρίς καμιά πραγματική σημασία. Κρατήστε το κοινό απασχολημένο, απασχολημένο, απασχολημένο, χωρίς χρόνο για να σκέφτεται· να επιστρέφει κανονικά στη φάρμα με τα άλλα ζώα». Απόσπασμα από το «Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους».

Μ. Γλέζος: «Η Ιστορία χτυπά την πόρτα μας»

 
 http://www.newsbomb.gr/

Να μην προσπεράσει η Αριστερά την ευκαιρία που παρουσιάζεται από το ενδεχόμενο να μην συγκεντρώσουν ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία ούτε 51% ούτε 151 βουλευτές, τόνισε ο Μανώλης Γλέζος.

Ο πρόεδρος της Επιτροπής Συντονισμού της Πολιτικής Συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ - Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο, σε συνέντευξή του στην «Αυγή της Κυριακής» έκανε λόγο για «ευκαιρία από τις λίγες», που προσφέρεται για «να πάρουν την πλειοψηφία του κοινοβουλίου οι δυνάμεις της Αριστεράς».

Για να απαλλαγεί ο ελληνικός λαός από τον δικομματισμό θα πρέπει να μετουσιωθεί η απελπισία, η οργή, η αγανάκτησή του σε πολιτική πράξη: «Αρκεί να το θελήσουμε και να επιβραβευτεί από τον λαό η ενωτική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ- Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο», τονίζει το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς.

Ο Μανώλης Γλέζος, αναφερόμενος στην πρωτοβουλία για τη συγκρότηση λαϊκού - πανεθνικού μετώπου που πήρε από κοινού με το Μίκη Θεοδωράκη, λέει ότι θα συνεχίσει η προσπάθεια και μετεκλογικά: «Η ΕΛΑΔΑ αποτελεί την αντίσταση απέναντι στην προσπάθεια υποδούλωσης του λαού και την αλληλεγγύη η οποία πρέπει να αναπτυχθεί για να διασωθούν τα θύματα από τη λαίλαπα που έχει ξεσπάσει εναντίον της πατρίδας μας. Συνεπώς θα υπάρχει όσο θα υπάρχουν οι λόγοι που τη δημιούργησαν».

Τέλος, χρησιμοποιώντας δραματικούς τόνους επαναφέρει το κάλεσμα κοινής δράσης των αριστερών δυνάμεων, λέγοντας: «Δεν έχουμε το δικαίωμα της άρνησης. Δεν είναι δυνατόν να κωφεύουμε όταν η Ιστορία χτυπά την πόρτα μας. Κι αν δεν είμαστε παρόντες στο προσκλητήριο των καιρών, η ζωή η ίδια, το πολιτικό γίγνεσθαι, θα μας καταχωρίσει στους απόντες».

Κορνήλιος Καστοριάδης - Είμαστε υπεύθυνοι για την ιστορία μας

 Πηγή: http://texnografia.blogspot.com 


Πολιτικός στοχαστής, οικονομολόγος και φιλόσοφος από τους μεγαλύτερους του 20ού αιώνα. Είχε πολιτογραφηθεί Γάλλος και ήταν εγκατεστημένος στο Παρίσι. Αντλώντας από ένα ευρύ φάσμα πηγών (αρχαία ελληνική παράδοση, επιστημολογία, κοινωνιολογία, γλωσσολογία, ψυχανάλυση) κινήθηκε με κεντρικό άξονα της σκέψης του το αίτημα της αυτονομίας. Έργα του Η γραφειοκρατική κοινωνία (1973), Η φαντασιακή θέσμιση της κοινωνίας (1975), Τα σταυροδρόμια του λαβυρίνθου (1978), κ.ά.

Παρακάτω παρατίθεται απόσπασμα από το δεύτερο μέρος της πολύ ενδιαφέρουσας συνέντευξης που έδωσε στο Παρίσι στην Τέτα Παπαδοπούλου και δημοσιεύθηκε στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», στις 27 Μαρτίου 1994, με τίτλο «Είμαστε υπεύθυνοι για την ιστορία μας», και αξίζει να δοθεί σημασία στην οπτική του.
Είμαστε υπεύθυνοι για την ιστορία μας

Περί ήθους

.http://chilonas.wordpress.com





Στη μάχη των Πλαταιών μαζί με τους Αιγινήτες υπηρετούσε ο Λάμπων υιός του Πυθέα ο οποίος κάποια στιγμή αφού ζήτησε να δεί τον Παυσανία του είπε το εξής:

«Γιε του Κλεόμβροτου, οι υπηρεσίες που πρόσφερες είναι πέρα από κάθε προσδοκία. Οι Θεοί σου έδωσαν το προνόμιο να γίνεις σωτήρας της Ελλάδας και να γράψεις το όνομά σου στην ιστορία.

Τώρα, ως επισφράγιση όλων αυτών, υπάρχει κάτι ακόμα που απομένει να κάνεις για να αυξήσεις τη φήμη σου και ταυτόχρονα να κάνεις τους ξένους να σκεφτούν καλύτερα την επόμενη φορά που θα προσβάλουν ή θα πειράξουν τους Έλληνες.

Όταν ο Λεωνίδας σκοτώθηκε στις Θερμοπύλες, ο Ξέρξης κι ο Μαρδόνιος του έκοψαν το κεφάλι και το κάρφωσαν σ’ έναν πάσσαλο. Ανταποδίδοντας τα ίδια θα κερδίσεις τον θαυμασμό όχι μόνο όλων των Σπαρτιατών αλλά και όλων των Ελλήνων. Κάρφωσε το σώμα του Μαρδόνιου σ’ έναν πάσσαλο κι ο Λεωνίδας, ο αδελφός του πατέρα σου, θα έχει πάρει εκδίκηση».

Ο Λάμπωνας πίστευε ότι η πρόταση του θα γινόταν δεκτή. Ο Παυσανίας ωστόσο απάντησε ως εξής:

«Σ’ ευχαριστώ, Αιγινήτη φίλε μου, για την καλή πρόθεση και το ενδιαφέρον σου για εμένα όμως όσον αφορά στην κρίση σου, έκανες λάθος.

Όσο να καταστρέψεις την αρετή.... αυτή δε σώνεται

Η (επίκαιρη) απολογία του Νίκου Καζαντζάκη το 1925

Αναδημοσιευση απο :http://texnografia.blogspot.com
 
Η απολογία του Νίκου Καζαντζάκη στην ανακριτική αρχή του Ηρακλείου, που δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 1925, δεν αποτελεί μόνο ένα έξοχο πολιτικό κείμενο αλλά είναι και δραματικά επίκαιρη σήμερα, την εποχή της κρίσης. Μιας εποχής που η σύγχυση, οι πολιτικές και κοινωνικές συγκρούσεις αλλά και οι αντιφάσεις στον πολιτικό λόγο κυριαρχούν. Παρατίθεται ένα τμήμα της διάσημης «απολογίας του Καζαντζάκη»

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

[Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Πολίτες, αρ. 34, Ιανουάριος 2012]

Γιώργος Ν. Οικονόμου
Δρ Φιλοσοφίας
oikonomouyorgos.blogspot.com

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΙΑ
ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑΣ
ΣΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

H νεοελληνική κοινωνία βρίσκεται στα πρόθυρα πλήρους καταρρεύσεως. Έχει καταστεί πλέον εμφανής η αδυναμία του κομματικού πολιτικού συστήματος στο σύνολό του να αποτρέψει την χρεοκοπία. Όχι μόνο διότι αυτό την οδήγησε στη σημερινή απελπιστική κατάσταση, αλλά και διότι αυτό την οδηγεί σε χειρότερη με την υποδούλωσή του στο ΔΝΤ και τα «Μνημόνια». Σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες επιβάλλεται να βρεθεί ένας διαφορετικός δρόμος. Για να υπάρξει όμως αυτός πρέπει πρωτίστως να κατανοηθεί στην ουσία της η χρεοκοπία και κυρίως τα αίτια που οδήγησαν σε αυτήν, διότι η κατανόηση αυτή αποτελεί μέρος του ορθού δρόμου προς την λύση.

TI ΘΑ ΕΛΕΓΕ Ο ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΗΜΕΡΑ;

(τηςΝανάςΤραμαντζά)Σειρά Ιδέες&Θεωρίες που Διαμόρφωσαν τον Πολιτισμό

Πέμπτη, 30 Ιούνιος 2011 15:38

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης (1922 – 1997), φιλόσοφος, οικονομολόγος και ψυχαναλυτής, υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους διανοητές του 20ου αιώνα. Διευθυντής σπουδών στη Σχολή Ανώτερων Σπουδών Κοινωνικών Επιστημών του Παρισιού από το 1979, οι απόψεις του επηρέασαν τους επαναστατικούς κύκλους της εποχής εντός και εκτός γαλλικών συνόρων. Η αναγνώριση του ιδίου όμως άργησε να έρθει, καθώς χρησιμοποιούσε διάφορα ψευδώνυμα (Pierre Chaulieu, Paul Cardan, Marc Noiraud κ.α) από το 1945 εώς το 1970. Αυτό συνέβαινε επειδή ο Καστοριάδης ζούσε υπό το φόβο της απέλασης στην Ελλάδα μέχρι το 1970, οπότε και απέκτησε τη γαλλική υπηκοότητα. Το 1989 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και το 1993 επίτιμος διδάκτορας του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης (el.wikipedia.org). Ετερονομία - Αυτονομία κατά τον Καστοριάδη Ο Κορνήλιος Καστοριάδης ήταν υπέρμαχος της αυτονομίας σε τέτοιο βαθμό, ώστε να τον αποκαλέσουν “φιλόσοφο της Αυτονομίας”. Θα ξεκινήσω όμως με τον ορισμό της ετερονομίας, έτσι ώστε το νόημα της αυτονομίας να γίνει απόλυτα κατανοητό. Ετερονομία κατά τον Καστοριάδη είναι όταν η κοινωνία, στην προσπάθεια να διαφυλάξει τους θεσμούς που η ίδια έχει δημιουργήσει, φαντάζεται ότι αυτοί οι θεσμοί δεν είναι έργο ανθρώπινο, αλλά εξωκοινωνικό. Παλιότερα παρουσιαζόταν ως έργο των θεών ή του θεού, ενώ σε πιο σύγχρονες κοινωνίες η εξωκοινωνική αυτή “δύναμη” παίρνει τη μορφή των ιστορικών, των φυσικών ή των λογικών νόμων. Το αποτέλεσμα σε κάθε περίπτωση είναι να μας δημιουργείται η ψευδαίσθηση ότι αυτούς τους θεσμούς δεν μπορούμε να τους αλλάξουμε. Αυτό που σήμερα (αλλά και στη συντριπτική πλειοψηφία των κοινωνιών του παρελθόντος) επικρατεί είναι το καθεστώς της ετερονομίας (Η Δύση και Ο Τρίτος Κόσμος*). Αντίθετα, μια αυτόνομη κοινωνία έχει συνείδηση της αυτοθέσμισής της.

Τ έ ρ μ α

Εδώ που ανταμωθήκαμε, αδερφοί,
Δεν είναι πλατωσιά μηδέ κορφή,
μηδ' άκρα του πελάου και τ' ουρανού.
Το βάθος είναι του άσωτου κενού.

Δεν πέσαμε μονάχοι στ'αναιώνια,
σκοτάδια.Μας γκρεμίσαν τα τελώνια
της Ανομίας, οι "πρώτοι" του λαού,
κάθε λαού, καινούργιου ή παλαιού.

Ήλιος εδώ να φτάσει, ανάσ', αχός
δεν αφήνει των πλουσίων ο θεός
και στον Απάνου Κόσμο από τον Κάτου
οι βόγγοι ν'ανεβούνε ου θανάτου.

Τη σάρκα μας την σάπισε η λασπιά τους,
μα την ψυχή μας πιότερο η ψευτιά τους.
Πουλημένα κοπάδια, νύχτα-μέρα
για δικά τους πεθαίνουμε συφέρα.

Ασήμαντοι, χυδαίοι, μηδενικοί,
κάναν την οικουμένη φυλακή.
Πέτρα δεν ειν' απάνου να πατήσει
το θύμα, όσο ψηλότερα να φτύσει!

- Πως εδώθε να βγούμε; - Όχι ένας ένας !
Όλοι μαζί και μοναχός κανένας !
Σα φτασ' η εσχάτη ανάγκη να σωθείς,
ενωμένος Λαός να σηκωθείς.


(Κ.Βάρναλης, Ελεύθερος Κόσμος )

 

http://spoudasterion.pblogs.gr 

Ντίνος Χριστιανόπουλος, "Εναντίον".

 Ένα ματσάκι λόγια είναι το ποίημα κατά την Κική Δημουλά.Το ξαμολάει ο ποιητής ,χωρίς συγκεκριμένο αποδέκτη και όποιος το πάρει, το πήρε.Μπορεί να μην το πάρει κανένας αλλά και όσοι το πάρουν  μπορεί να του δώσουν χίλια δυο νοήματα.
Δεν είμαι από αυτούς που διαβάζουν ποιήματα,όχι γιατί τα απεχθάνομαι ,άλλα γιατί όσες φορές το επεχείρησα δεν κατάφερα να ακούσω την μουσική ,που ως φέρον κύμα, κουβαλούν μαζί τους.Μια μουσική που την έχω ακούσει σε απαγγελίες ,λίγες φορές βέβαια και ήταν πολύ  ευχάριστες .
Και αφού είμαι αυτού του σιναφιού λογικό είναι να μην ξέρω και πολλά για τον Χριστιανόπουλο .

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Ντίνος Χριστιανόπουλος αρνήθηκε να παραλάβει ένα βραβείο ,αλλά αυτή τη φορά έγινε πολύ κουβέντα.
Λέτε μετά το ηθικό έλλειμμα στην καθημερινή  μας πρακτική ,να δίνετε η σημασία που πρέπει στους πνευματικούς ανθρώπους αυτού του τόπου, που το σύστημα δεν κατάφερε να τους ταΐσει και να τους κλείσει το στόμα; Θα ήταν πολύ ευχάριστο κάτι τέτοιο.
Ας δούμε τις απόψεις του Χριστιανόπουλου που βρήκα στο blog του διαδικτυακού μου φίλου Ασκήσεις επί χάρτου


Είμαι εναντίον της κάθε τιμητικής διάκρισης, απ΄ όπου και αν προέρχεται....

Είμαι εναντίον των βραβείων γιατί μειώνουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Βραβεύω σημαίνει αναγνωρίζω την αξία κάποιου κατώτερου μου - και κάποτε πρέπει να απαλλαγούμε από την συγκατάβαση των μεγάλων. Παίρνω βραβείο σημαίνει παραδέχομαι πνευματικά αφεντικά - και κάποτε πρέπει να διώξουμε τα αφεντικά από την ζωή μας...

Είμαι εναντίον των χρηματικών επιχορηγήσεων, σιχαίνομαι τους φτωχοπρόδρομους που απλώνουν το χέρι τους για παραδάκι. Οι χορηγίες μεγαλώνουν την μανία μας για διακρίσεις και την δίψα μας για λεφτά΄ ξεπουλάνε την ατομική ανεξαρτησία μας.

Είμαι εναντίον των σχέσεων με το κράτος και βρίσκομαι σε διαρκή αντιδικία μαζί του. Πότε μου δεν πάτησα σε υπουργείο, και το καυχιέμαι. Η μόνη μου εξάρτηση απο το κράτος είναι η εφορεία, που με γδέρνει.

Είμαι εναντίον των εφημερίδων. Χαντακώνουν αξίες, ανεβάζουν μηδαμινότητες, προβάλλουν ημετέρους, αποσιωπούν τους απροσκύνητους΄ όλα τα μαγειρεύουν, όπως αυτές θέλουν. Δεξιές, αριστερές, κεντρώες - όλες το ίδιο σκατό....

Είμαι εναντίον κάθε ιδεολογίας, σε οποιαδήποτε απόχρωση και αν μας την πασέρνουν. Όσο πιο γοητευτικές και προοδευτικές είναι οι ιδέες, τόσο πιο τιποτένια ανθρωπάκια μπορεί να κρύβονται από πίσω τους. Όσο πιο όμορφα τα λόγια τους, τόσο πιο ύποπτα τα έργα τους. Όσο πιο υψηλοί οι στόχοι, τόσο πιο άνοστοι οι στίχοι.

Είμαι, προπάντων, εναντίον κάθε ατομικής φιλοδοξίας, που καθημερινά μας οδηγεί σε μικρούς και μεγάλους συμβιβασμούς. Αν σήμερα κυριαρχούν παραγοντίσκοι και τσανάκια, δεν φταίει μόνο το κωλοχανείο΄ φταίνε και οι δικές μας παραχωρήσεις και αδυναμίες. Αν πιάστηκε η μέση του οδοκαθαριστή, φταίμε και εμείς που πετούμε το τσιγάρο μας στο δρόμο. Κι αν η λογοτεχνία μας κατάντησε σκάρτη, μήπως δεν φταίει και η δική μας σκαρταδούρα.

Κοκκίνισε στον αέρα η Τσαπανίδου στην συνέντευξη με τον Χριστιανόπουλο.

 Αναδημοσιευση απο :http://eleftheriskepsii.

Το πρωί στην εκπομπή της, η Πόπη Τσαπανίδου στο ΣΚΑΙ είχε καλεσμένο τον ποιητή Χριστιανόπουλο για να τoν ρωτήσει για το βραβείο που δεν δέχτηκε. Και εκεί άρχισαν τα όργανα… «Νομίζω, της λέει ότι είσαστε ανενημέρωτη, με καλέσατε να σας πώ αυτά που λέω εδώ και 3 μέρες; Δεν έχετε νομίζω ενημερωθεί. Και πέρυσι δεν το δέχτηκα αλλά δεν έγινε τόσος ντόρος.»

Λέει χαμογελαστά η Πόπη… «κ Χριστιανόπουλε γιατί μου επιτίθεστε..» και ο Ποιητής… Γιατί να σας επιτεθώ δεν έχω λόγο αφού καν δεν ξέρω την φάτσας σας…» Άρχισαν τα κουμπόματα από την πολύ έμπειρη Πόπη..
Η άνεση της πολύ έμπειρης δημοσιογράφου και παρουσιάστριας άρχισε να φεύγει και να έρχεται η αμηχανία. Της λέει μετά.. «Ξέρετε είμαι ιδιόρρυθμος και περίεργος, τι θέλετε να σας πω;» Ρωτάει η Πόπη για να σπάσει ο πάγος..» Τι έχετε να πείτε σε αυτούς που μας ακούνε για την κατάσταση στην χώρα;» Ο Χριστιανόπουλος.. «Με ρωτάτε εμένα σε 2 λεπτά να σας πω τι θα γίνει; Δεν αλλάζει η κατάσταση, μέσα από την εκπομπούλα σας τι νομίζεται ότι ο κόσμος θα βγάλει συμπεράσματα; Δεν τα ξέρετε και όλα..» και αρχίζει ένα κρεσέντο και μένει η Τσαπανίδου κάγκελο.

Το ξαναγυρνάει έξυπνα η Πόπη… «Σας είχα γνωρίσει σε κάποια τελετή και σας θαυμάζω..» και η απάντηση.. « Με θυμάστε, εγώ δεν σας θυμάμαι.. δεν σας ξέρω καν πια είστε.» Κόκαλο και πάλι η Πόπη..!!!
Στο τέλος και η ατάκα που θα μείνει… «Ελπίζω να βγάζεται το ψωμί σας έντιμα.. αν ναι έχουμε κάτι κοινό αν όχι τότε απέχουμε πάρα πολύ»

Έτοιμη να δακρύσει η Τσαπανίδου τονίζοντας για τις μεγάλες αλήθειες που είπε ο ιδιόρρυθμος ποιητής καλεσμένος στην εκπομπή της… «Ευχαριστούμε πολύ … Διαφημίσεις…»
Με την πολύ μεγάλη εμπειρία της η Πόπη έβγαλε μια πολύ δύσκολη συνέντευξη έστω και με κοκκίνισμα και ελαφρά δάκρυα.
Oσο για τον Ντίνο Χριστιανόπουλο.. οι μεγάλες αλήθειες πάντα πονάνε.

Υπό του μηδένος

Αναδημοσιευση απο : ostria

Αγαπητέ παραλήπτη,

όταν σταματήσουμε να αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας σαν πουτάνες που κλαίμε όταν μας κόβουν το μερίδιο από τα δεδουλευμένα μας και όταν αυξάνουν τα ποσοστά παρακρατήσεων των υπηρεσιών που δίνουμε, ίσως πάρουμε μπροστά. Διότι εσύ με το σκυμμένο κεφάλι που νομίζεις ότι τελείωσε ο κόσμος γιατί μίκρυνε ο δικός σου μικρόκοσμος πρέπει να δεις από κάτοψη την όλη κατάσταση και να σταματήσεις να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο. Εκτός αν είσαι κομματοβολεμένο κτήνος και χάνεις τα ποσοστά από το νταβατζιλίκι. Εσύ κομματόσκυλο της όποιας παράταξης, ούτως ή άλλως πουτάνα είσαι εκ γενετής. Πεθαμένος από την μήτρα της μάνας σου. Προδοτική λανθάνουσα γέννα που πρέπει να εξαλειφθεί από κύτταρο χωρίς ίχνος οίκτου.
Αλλά απευθύνομαι στον άλλον, σε αυτόν που δούλεψε, που ονειρεύτηκε έναν καλύτερο κόσμο και πέρα από τον κώλο του, που έκανε οικογένεια γιατί το πόθησε και όχι για τα μόρια διορισμού. Σε αυτόν που τα χέρια του ακόμα και στις τσέπες κρυμμένα γίνονται γροθιές όταν βλέπει το άδικο να εξελίσσεται μπροστά του κι ας μην είναι δική του δουλειά. Εσύ, λοιπόν, δεν έχεις κανένα δικαίωμα να φέρεσαι σαν πόρνη. Εσύ και μόνο εσύ έχεις το δικαίωμα να επιζήσεις και να ξαναρχίσεις από την αρχή. Αν σκεφτείς ότι στεναχωριέσαι για πολύχρωμα χαρτάκια με το όνομα χρήμα θα μειδιάσεις. Εσύ δεν γεννήθηκες για να ανταλλάσσεσαι, μην το κάνεις λοιπόν τώρα στα δύσκολα. Το χρήμα εφευρέθηκε για τους ανάπηρους στην ψυχή. Γι'αυτούς που δεν μπορούσαν να κατακτήσουν το όνειρο με την ψυχή τους αλλά να το κλέψουν από αυτούς που μπορούσαν να το δημιουργήσουν. Ρώτα τον εαυτό σου: Αν από αύριο το πρωί σου έδιναν 10,000 ευρώ μισθό μέχρι τον θάνατό σου, θα ήσουν καλά; Αν σκεφτόσουν ότι «είμαι πλούσιος αλλά πατρίδα να σταθώ δεν έχω» τότε είσαι από αυτούς που γεννήθηκαν με την κατάρα του Δικαίου. Έχεις δικαίωμα να πατάς αυτό το χώμα γιατί απ’ ό,τι είδες η ελευθεριότητα να το πατά το τακούνι της κάθε πουτάνας μάς έφερε εδώ που μάς έφερε.
Αν δεις καθαρά τα πρόσωπα όλων αυτών, που σε εκφοβίζουν με νομικίστικους και οικονομικούς όρους μέσω των ΜΜΕ καθημερινά, θα βάλεις τα γέλια. Πάρτους έναν- έναν και πες μου ποιον θα εμπιστευόσουν από αυτούς να σταθεί στο πλάι σου σε έναν πόλεμο που μπορεί να ξεκινήσει ίσως κι αύριο. Βρήκες κανέναν, διότι εγώ, όταν τους βλέπω τελευταία από κάτοψη, σκέφτομαι ότι σε έναν πόλεμο που ίσως ξεκινήσει αύριο, δεν θα περπατήσω μέχρι τα σύνορα να απωθήσω τον εχθρό. Θα πάω στα σπίτια τους. Από εκεί θα ξεκινήσω τον πόλεμο για να έχω τουλάχιστον τα νώτα μου σίγουρα. Να μην σκοτωθώ από εγχώρια πουτάνα, ούτε από εισαγόμενο νταβαντζή. Να σκοτωθώ από αυτόν που εγώ θα επιλέξω.
Κάνει πολύ κρύο τις τελευταίες ημέρες και το πετρέλαιο έχει φθάσει στην τελευταία γραμμή στον λέβητα ενώ στο ντουλάπι έχουν μείνει τρία πάκα μακαρόνια, δύο κιλά ρύζι και δύο γάλατα. Ίσως αύριο να μην έχω καν σύνδεση να δω αν διάβασες τούτο το γράμμα. Σίγουρα αύριο όμως θα είμαι με 3 κουβέρτες πάνω μου και θα σε σκέφτομαι, Έλληνα, να είσαι κι εσύ στην ανάλογη θέση με μένα. Σήκωσε το κεφάλι σου, χάραξε τον δρόμο, σφίξε στην αγκαλιά το παιδί σου και ετοιμάσου για τα δύσκολα που δεν θα βρίσκουν λύση ούτε με όλο το χρυσό του κόσμου. Και πάρτο απόφαση ότι οι δικές σου πληγές δεν γιατρεύονται με χρήμα. Είναι τόσο βαθιές όσο και οι ρίζες τούτης της χώρας.




Με εκτίμηση

Simple Man

"ΜΑΓΙΣΣΕΣ ΦΕΡΤΕ ΒΟΤΑΝΑ" ΕΛΕΓΕ ΤΟ RINGTONE

Αναδημοσίευση απο ;Τσοπάνος της Αράχωβας


Ένα μακάβριο συμβάν σημειώθηκε στην Καρδίτσα, όπου κατά τη διάρκεια κηδείας, μέσα από το φέρετρο ακούστηκε ο ήχος ενός... κινητού
Σε εξέλιξη βρισκόταν κηδεία στην Καρδίτσα, όταν ο ιερέας αναγκάστηκε να διακόψει προσωρινά την ακολουθία, αφού μέσα από το φέρετρο ακουγόταν ο ήχος ενός κινητού τηλεφώνου....Στην εκκλησία επικράτησε προς στιγμήν αναστάτωση, ώσπου λύθηκε το μυστήριο.
Στην προσπάθεια των ανθρώπων του γραφείου τελετών να μεταφέρουν το φέρετρο για τη νεκρώσιμη ακολουθία, βοήθησαν και δύο συγγενείς της οικογενείας.
Ο ένας είχε το κινητό του τηλέφωνο στο πουκάμισο και όπως έσκυψε, του έπεσε μέσα στο φέρετρο.Κατά τη διάρκεια της νεκρώσιμης ακολουθίας, αντιλήφθηκε ότι έχασε τοκινητότου και παρακάλεσε τη σύζυγο του να τον καλέσει από το δικό της. Εκείνος βγήκε από την εκκλησία για να το ψάξει.
Έτσι όταν τον πήρε τηλέφωνο άρχισε να χτυπάει το κινητό που βρισκόταν μέσα στο φέρετρο.

Η αυτοί ή εμείς!

Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ   '' ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ''`

Οσα σχεδιάζουν να διαπράξουν, μέσα στο Γενάρη, οι συγκυβερνώντες υπό τον τραπεζίτη Παπαδήμο ξεπερνούν κάθε νοσηρή φαντασία! Τα όσα ανακοίνωσε προχτές ο πρωθυπουργός του μαύρου μετώπου στους λεγόμενους «κοινωνικούς εταίρους» δεν έχουν προηγούμενο στην ιστορία του πολιτισμένου κόσμου!

*

Στο όνομα της ενίσχυσης της «ανταγωνιστικότητας» των μονοπωλίων, ο Παπαδήμος ανήγγειλε στους εργάτες, στους μισθωτούς, στους υπαλλήλους ότι...

Σαν σήμερα έφυγε από τη ζωή ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης...

αναδημοσίευση από το press-gr.blogspot.com

Σαν σήμερα, 3 Ιανουαρίου του 1911, έφυγε από τη ζώη ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης. Ο «κοσμοκαλόγερος» της πεζογραφίας μας γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου 1851 στη Σκιάθο από πατέρα ιερέα και θεοσεβούμενη μητέρα. Μεγάλωσε ανάμεσα σε εννιά αδέλφια, τα δύο εκ των οποίων πέθαναν σε μικρή ηλικία. Γοητευμένος από τα ξωκλήσια της Σκιάθου, τα συμπεριέλαβε σε πολλά έργα του, ενώ το λογοτεχνικό του έργο είναι...

Έτοιμη η τεχνολογία ασύρματου ποτίσματος

Ο φίλος μου ο Χρήστος αποφάσισε να δημιουργήσει τη δική του φάρμα .Έτσι αποφάσισα ,μέρες που είναι, έχει και την ονομαστική του γιορτή , να του κάνω ένα δώρο,όχι τίποτα σπουδαίο...να...πληροφορίες για το πότισμα των λαχανικών.
Το καλοκαίρι με τις πρόβες , τα πεπόνια και οι ντομάτες αν μείνουν από νερό, θα ξεραθούν. Έτσι του προτείνω την εφάρμογη μιας επαναστατικής μεθόδου για να μην έχει πρόβλημα και αυτός και μεις με κείνη την αγριοφωνάρα του που προγκάει τα σπουργίτια και τις δεκαοχτούρες σε απόσταση ενός χιλιομέτρου γύρω απ το θέατρο . Χρόνια σου πολλά Χήστο και δες τι σου βρήκα.

Οχι ελεημοσύνη . Αλληλεγγύη

Αναδημοσιευση απο το : panospirin.blogspot.com
Στο δυτικό κόσμο η γιορτή των Χριστουγέννων έχει ταυτιστεί με δώρα, αγορές κ.λπ · όλ' αυτά , βέβαια, μέχρι ο ίδιος ο δυτικός πολιτισμός να τραβήξει κάτω από τα πόδια των υπηκόων του το χαλί και να τους αφαιρέσει τη δυνατότητα να κάνουν ό,τι τους είχε πείσει, πως σημαίνει "γιορτή".

Κάποιοι ξεπερνώντας το σκόπελο του καταναλωτισμού προτείνουν - με την πιο κλισέ φράση, πιο κλισέ και από τους Wham- να "σκεφτούμε και τους συνανθρώπους μας, που υποφέρουν ή που είναι μόνοι, τέτοιες μέρες". Προφανώς, γιατί χρειαζόμαστε μια γιορτή κατανάλωσης και κόκα- κόλας για να δείξουμε ότι είμαστε άνθρωποι, για λίγες μέρες. Τον υπόλοιπο χρόνο δικαιολογημένα μπορούμε να βγάζουμε τον κομπλεξικό εγωισμό μας και να βαυκαλιζόμαστε στο καβούκι μας.

Αυτή η νοοτροπία, όμως, στην Ελλάδα του Μνημονίου είναι καταστροφική, αν συνεχίσει να υιοθετείται από τους πολίτες της. Από τη στιγμή που ο κοινωνικός αγώνας διανύει περίοδο ύφεσης και οι συνάνθρωποι μας, που βρίσκονται στο δρόμο, όλο και αυξάνονται, τα συσσίτια έχουν ουρές και οργανώσεις όπως οι Γιατροί του Κόσμου έχουν κηρύξει την Αθήνα σε ανθρωπιστική κρίση - ξέρεις από αυτές που έχουν οι "υπανάπτυκτοι" Αφρικανοί - , τότε είναι προφανές ότι η λογική του καλού Σαμαρείτη των γιορτών δεν κάνει για την κοινωνία μας . Ούτως η άλλως η φιλανθρωπία λύνει το πρόβλημα της διάλυσης του κοινωνικού ιστού μονάχα επιφανειακά. Η λύση στη φτώχεια και την ανασφάλεια των ανθρώπων δεν έρχεται από ελεημοσύνες, πόσω μάλλον εθιμοτυπικές - χριστουγεννιάτικες.


Η προσφορά προς το συνάνθρωπο έχει αξία αν γίνεται με συνέπεια και με πλήρη συνείδηση των όρων της κατάστασης. Η προσφορά δεν είναι μόνο οικονομική , αλλά και ηθική. Συμπαράσταση , κατανόηση. Και γενικότερα: εξωστρέφεια, επικοινωνία, επαφή. Σε πείσμα των σύγχρονων πόλεων και κοινωνιών που δομούν, η λύση στην ανθρωπιστική μας κρίση είναι εμείς οι ίδιοι να προσφέρουμε , κυρίως όμως να προσφερθούμε σε αυτόν, που έχει ανάγκη. Όχι από έλεος. Αλλά με συνείδηση και αλληλεγγύη απέναντι σε εκείνον, που το τρέχον πολιτικό και οικονομικό σύστημα εντελώς ανάλγητα άφησε αβοήθητο, βασισμένο καθώς είναι στην ισχνή λογική των αριθμών.


Υ.Γ. Τα στοιχεία που παραθέτουν οι Γιατροί του Κόσμου στη σελίδα τους είναι συγκλονιστικά. Η ελεημοσύνη είναι υπόθεση των αστών , που δημιούργησαν τις συνθήκες φτώχειας. Η αλληλεγγύη και η συνεχής κοινωνική δράση και ο αγώνας για ανατροπή είναι υπόθεση όσων θέλουν να αγωνίζονται .

Κάπου στη Ρούμελη λένε πως είσαι ακόμα...

Η φωτό του "Ευρυτάνα ιχνηλάτη" σε ένα παλιό καφενεδάκι στις
Κορυσχάδες Ευρυτανίας.

Οι λαϊκοί αγωνιστές δεν ξεχνιούνται. Είναι φωλιασμένοι στις καρδιές των απλών ανθρώπων μαζί με τον πόθο για ενότητα και κοινή πορεία ,για το δίκιο και τη λευτεριά .

Είχε δίκιο ο Λαφαζανης στη βουλή και σαν κραυγή ακούστηκε η φωνή του  '' ...χορέψετε...αφού η αριστερά είναι διασπασμένη ...χορέψετε...''